همه آنچه که باید در مورد وارونگی هوا بدانید

15 آبان 1395 - 15:30 dsfr.ir/ti0j1

همه آنچه که باید در مورد وارونگی هوا بدانید
imna.ir
وارونگی هوا

وارونگی هوا به معنای تغییر یا انحراف هوا از وضعیت موجود به حالتی دیگر به علت ارتفاع است كه در بیشتر موارد به وارونگی دمایی مربوط بوده و منجر به تهدید سلامتی انسان ها می شود.

وارونگی دما نقش اساسی در آلودگی هوا دارد، چرا که سبب پایداری جو و در نتیجه پایداری در برابر حرکت عمودی آلاینده ها می گردد، همچنین انرژی باد را میرا کرده و در نتیجه مانع پراکنش عمودی و افقی آلاینده های می شود. به عبارتی اگر شرایط به گونه ای باشد كه با افزایش ارتفاع، دما نیز افزایش یابد، یعنی هوای مجاور سطح زمین سردتر از سطوح بالایی باشد، در این حالت جا به جایی عمودی جو متوقف شده و هوای سطح زمین به حالت پایدار مسكوت می شود، به چنین حالتی وارونگی دمایی یا اینورژن گفته می شود، و از آنجایی كه منابع آلاینده هوا به طور دائم آلاینده های خود را در داخل لایه سطحی تزریق می كنند، غلظت آلاینده ها در این شرایط به شدت افزایش می یابد.

آلودگی هوا زمانی به شدیدترین حد خود می رسد كه پدیده وارونگی، با ارتفاع كم و برای مدت طولانی تر در هوای شهر باقی بماند. در واقع لایه اینورژن با ارتفاع كم و مدت زمان مدید، حائل پایدار و ساكنی ایجاد می كند كه مانع اختلاط این سطح با سطوح بالایی شده و با افزایش غلظت آلاینده ها در زیر آن، آلودگی هوا تشدید می شود. وارونگی هوا به معنای تغییر یا انحراف هوا از وضعیت موجود به حالتی دیگر به علت ارتفاع است كه در بیشتر موارد به وارونگی دمایی مربوط بوده و منجر به تهدید سلامتی انسان ها می شود.

این پدیده همچنین می تواند باعث جلوگیری از پدیده انتقال حرارت جابه جایی گردد. وارونگی دمایی بسته به نوع تشكیل و عوامل به وجودآورنده، به چهار دسته تقسیم می شود: تابشی، توربولانسی، فرونشینی و جبهه ای. آلودگی هوا و رسیدن آن به سطوح بحرانی پدیده ای نگران کننده است که سلامت شهروندان را به خطر می اندازد. به همین علت، جامعه جهانی در تلاش برای مبارزه با این پدیده از طریق اجرای راهکارهای بلندمدت و مقابله در موقعیت های فوق العاده است. این پدیده بحرانی در سال های اخیر در اوج تابستان و در بسیاری از روزهای پاییز و زمستان پایتخت ایران را درگیر می کند.

آلودگی هوا یا آلودگی جوی اصطلاحی است که تمام عوامل فیزیکی، شیمیایی و زیستی را در بر می گیرد که ویژگی های طبیعی جو (اتمسفر) را تغییر می دهند. بی شک ترافیک وسایل نقلیه موتوری و سیستم های گرمایشی خانگی بزرگ ترین عوامل آلودگی هوا در شهرها به شمار می روند. به ویژه وسایل نقلیه به سبب سطح بالای انتشار مواد آلاینده آنها در محیط های با ترافیک سنگین نقش مرکزی در وضعیت نامناسب هوای شهرهای بزرگ ایفا می کنند، به ویژه در دوره زمستان اغلب به دلیل پدیده های وارونگی گرمایی که موجب می شود هوای سرد در سطوح پایین انباشته شده و مانع رقیق شدن گازهای سمی شود ترافیک سنگین می تواند کیفیت هوا را به شدت در معرض خطر قرار دهد. سطح آلودگی هوا در مراکز شهری می تواند هم با نوسانات فصلی و هم با نوسانات روزانه مورد بررسی قرار گیرد. برای مثال ‏SO2‎‏ با گرمای ساختمان ها ارتباط دارد. از آنجا که حداکثر پیک سیستم های گرمایشی در دوره زمستان است بنابراین سطح این گاز در اتمسفر در دوره فصلی زمستان افزایش می یابد.

اثرات آلودگی هوا بر سلامت شهروندان

نتایج نامطلوب آلودگی هوا بر سلامت شهروندان پس از چند موردی که در نیمه اول قرن گذشته به ثبت رسیدند به شدت مورد ملاحظه قرار گرفتند. از این موارد می توان به آلودگی بسیار وخیم سال 1952 لندن اشاره کرد که در ادامه آن بیش از چهار هزار مورد مرگ و بیش از دو هزار مورد بستری در بیمارستان به دلیل بیماری های دستگاه تنفسی به ثبت رسید. در این آلودگی بزرگ، ذرات گرد و غبار و اکسید گوگرد مهم ترین مواد آلاینده بودند، اما امروز تمرکز این مواد در جو بسیار پایین آمده است. اما این مواد همچنان می توانند برای سلامت جمعیت نگران کننده باشند.

در دو فصل تابستان و زمستان گازهایی که از اگزوز خودروها منتشر می شوند (مونواکسیدکربن، دی اکسید نیتروژن، سرب، بنزن، ذرات گرد و غباری که از خودروها روی آسفالت را می پوشانند) همراه با آلاینده هایی که از رسوبات صنعتی تولید می شوند به شدت سلامت عمومی را به خطر می اندازند. کودکان، سالمندان، بیماران قلبی، بیماران تنفسی و زنان باردار در مقولات با فاکتورهای خطر قرار می گیرند و بنابراین در روزهایی که سطح مواد آلاینده جوی از استاندارد بالاتر می رود باید از تردد در مراکز شهری خودداری کنند.

وارونگی دما در شهرها

مشکل آلودگی باید و می تواند از طریق سیاست های درست حمل و نقل حل شود. برای مثال، با سرمایه گذاری های صحیح در بخش حمل و نقل عمومی می توان به طور کامل از تردد خودروهای شخصی در طول روز برای رفتن به محل کار جلوگیری کرد. همه آنچه که باید در مورد وارونگی هوا بدانید

از دیگر راهکارهایی که می توانند از آلودگی هوا در روزهای بحرانی بکاهند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اجتناب از سفرهای غیرضروری در طول روزها و ساعات پر ترافیک.
  • انتخاب مسیرهای با حداقل سطح ترافیک به طوری که حرکت در مسیر مورد نظر روان باشد.
  • انتخاب مسیرهایی که از میان پارک ها و باغ های عمومی عبور می کند و رسیدن به مقصد به صورت پیاده یا سوار بر دوچرخه.
  • اجتناب از فعالیت های ورزشی (برای مثال دویدن) در مناطق با ترافیک سنگین.
  • اجتناب از بردن کودکان کم سن، به ویژه پیاده یا با کالسکه در خیابان هایی که ترافیک سنگین است.
  • خاموش کردن موتور خودرو و بالاکشیدن شیشه پنجره ها در زمانی که خیابان در اثر ترافیک سنگین مسدود شده است.
  • اجتناب از خروج از منزل در ساعات بحرانی.

بسته آب و هوایی 20_20_20

اروپا به منظور مقابله با گرمای جهانی اصطلاح «بسته آب و هوایی 20_20_20» را ارائه کرد. این بسته برای تمام کشورهای اروپایی افزایش 20 درصدی میزان اثربخشی انرژی، کاهش 20 درصدی انتشار گازهای گلخانه ای و افزایش 20 درصدی میزان انرژی های تجدیدپذیر زیستی را تا سال 2020 پیش بینی می کند. در راستای اجرایی شدن این پروژه، توسعه انرژی های تجدیدپذیر زیستی و توسعه خودروهای الکترونیکی نه تنها منجر به کاهش گرمای جهانی می شوند بلکه می توانند شهرهایی با هوای پاک را به ارمغان آورند.

روش پکن در مقابله با آلودگی هوا‏

‏پکن از ابتدای سال 2006 با هدف کاهش آلودگی هوا در این شهر تصمیم گرفت 13 هزار تاکسی فرسوده را از رده خارج کند و به جای آنها خودروهایی را وارد سیستم تاکسیرانی کند که به استانداردهای انتشار «یورو 3» احترام می گذارند. همچنین دو هزار اتوبوس را بازنشسته کرد. درحقیقت گازهایی که از اگزوز وسایل حمل و نقل عمومی خارج می شوند اولین دلیل آلودگی شدید شهری هستند. در نیمه اول سال 2006 انتشار دی اکسید کربن در چین 2.4 درصد نسبت به دوره مشابه در 2005 رشد داشت. این استانداردهای جدید توانستند 30 درصد از مواد آلاینده ناشی از وسایط نقلیه موتوری را کاهش دهند.

5 راهکار ضروری

انجمن ریه آمریکا در گزارشی نشان داد که با ایجاد پنج تغییر اساسی در سیاستگذاری های دولت ها می توان هوایی را که در آن تنفس می کنیم پاک تر و سالم تر کرد. این 5 راهکار عبارتند از:

  1. تمیز کردن نیروگاه های ترموالکتریک از کربن.
  2. تقویت مقررات کنترل ازت هوا.
  3. تمیز کردن کشتی ها. کشتی ها و ناوهای باری و تمامی وسایط موتوری که در آب های دریاهای دنیا در ترددند میزان بسیار زیادی مه دود منتشر می کنند. این مه دودها از اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد، دی اکسیدکربن و فلزات سنگین و ذرات معلق تشکیل شده اند.
  4. بهبود شبکه کنترل آلودگی هوا.
  5. به کارگیری مقرارت مناسب موجود که اغلب مورد استفاده قرار نمی گیرند. در حقیقت در اجرای بسیاری از این مقررات، تصمیم گیری های سیاسی و اقتصادی جای تصمیم گیری های علمی را گرفته اند و بنابراین به مقرراتی که بر پایه دستاوردهای علمی برای مقابله با آلودگی هوا تنظیم شده اند احترام گذاشته نمی شود.

« دنیای سفر » این نوشته را از « روزنامه آرمان » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.
جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
13 + 0 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1