صنایع غذایی و گردشگری، بازارهای جذاب برای سرمایه گذاران خارجی

27 آذر 1395 - 11:40 dsfr.ir/9y1d8

صنایع غذایی و گردشگری، بازارهای جذاب برای سرمایه گذاران خارجی
lockerdome.com
صنایع غذایی ایران بازاری جذاب برای سرمایه گذاران خارجی

در صنایعی مانند #گردشگری یا مواد غذایی قطعا سرمایه گذاری مستقیم انجام خواهد گرفت.

پس از اجرایی شدن برجام و افزایش رفت و آمدهای هیات های تجاری خارجی، این امید ایجاد شد که شرکت های بزرگ و معتبر غربی اقدام به سرمایه گذاری در ایران می کنند. با این حال، هنوز این رفت و آمدها نتیجه ای نداشته و اگر هم قراردادی منعقد شده، صرفا روی کاغذ بوده است.

کارشناسان بر این باورند که این رفت و آمدها هنوز منجر به همکاری های مشترک میان بخش خصوصی و سرمایه گذاران خارجی نشده و آنچه تاکنون صورت گرفته در محدوده شرکت های دولتی بوده و اگر قرار است برای خروج از رکود، کاری انجام شود باید نقش و جایگاه بخش خصوصی با تمام توانمندی های مدیریتی آن جدی تر گرفته شده، به قول معروف به بازی گرفته شود.

از این رو جام جم گفت و گویی با رضا امیدوار تجریشی، دبیرکل خانه صنعت، معدن و تجارت جوانان ایران داشته تا دغدغه های بخش خصوصی را از زبان وی به عنوان یک فعال اقتصادی و صنعتی جوان منعکس کند.

  • به نظر شما مهم ترین موانع ورود سرمایه گذاران خارجی به کشور چیست؟

وجود قوانین دست و پاگیر و عملکرد جزیره ای دستگاه ها و نهادها در خصوص روند سرمایه گذاری، مانع اصلی است. یکی از موارد دیگر، نبود نقشه راه در اجرای سیاست های اقتصادی و برنامه های توسعه ای کشور است، البته نبود منابع اطلاعاتی کافی در جهت فرصت های سرمایه گذاری در حوزه های مختلف و اقدامات سلیقه ای دستگاه ها در اجرای قوانین را نیز می توان نام برد.

  • چرا بیشتر هیات های تجاری که وارد ایران می شوند، علاقه مند به مذاکره با دولت و شرکت های دولتی هستند؟

با توجه به پیشینه اقتصادی کشور، بیشترین منابع مالی و امکانات در حوزه اقتصادی متعلق به دولت بوده و سهم بخش خصوصی در کل اقتصاد با توجه به ارقام و اعداد کمتر از 10 درصد تعیین شده است، پس سرمایه گذار خارجی به سمت صاحبان تصمیم گیری روی می آورند. به دلیل این که یقین دارند وقتی بخش عمده ای از اقتصاد در اختیار دولت باشد، همواره می توانند از رانت های موجود و همچنین قوانین متناسب با توسعه آن استفاده کنند درحالی که اگر اجرای قانون اصل 44 بدرستی انجام می شد، سرمایه گذاران خارجی نیز می توانستند با بخش خصوصی واقعی به توافقات دست یابند.

نکته دیگری که باید در این زمینه متذکر شویم، نبود بانک اطلاعاتی متناسب و کافی در خصوص صنایع کوچک و متوسط است که استعداد جذب سرمایه را دارند. به این ترتیب، سرمایه گذاران خارجی اصلا از وجود چنین امتیازهایی باخبر نخواهند شد که برای تبادل نظر با صاحبان آن وارد مذاکره شوند.

  • هیات های تجاری که تاکنون وارد ایران شده اند، به دنبال فروش محصولات بوده اند؟

قطعا سرمایه گذاران خارجی اول برای فروش محصول وارد یک منطقه یا یک کشور جدید می شوند، چون براساس برنامه ریزی آنها، به این وسیله می توان علاوه بر بازارسنجی نسبت به موانع احتمالی سرمایه گذاری و همچنین یافتن سوژه ها یا راهکارهای سرمایه گذاری دقیق تر برنامه ریزی کرد، اما نکته اصلی برای استفاده از این شیوه مربوط به بحث هزینه و سود کردن درباره حضور یا عدم حضور در بازار هدف تازه است، چون استقبال خریداران بازار هدف جدید از محصولات مورد نظر یک شرکت تولیدی خارجی، می تواند اطلاعات ارزشمندی از آینده سرمایه گذاری آن شرکت در منطقه یاد شده باشد.

  • به عقیده شما کدام یک از صنایع ایران، شانس جذب سرمایه گذاران این هیات ها را بیشتر از دیگران دارد؟

با توجه به زمینه های مناسب و ریسک های پایین در برخی صنایع، بدون تردید تعدادی از فرصت های سرمایه گذاری ایران می تواند برای شرکت های خارجی جذاب باشد و آنها را به قول معروف دست به جیب کند. به عنوان مثال در صنایعی مانند گردشگری یا مواد غذایی قطعا سرمایه گذاری مستقیم انجام خواهد گرفت.

  • خودروسازی و نفت هم جزو انتخاب این گروه ها خواهند بود؟

بله، این دو صنعت از گذشته های دور برای سرمایه گذاران خارجی جذاب بوده و از آنجا که حضور قابل توجهی در این دو صنعت داشتند، بدون تردید اطلاعات دقیق و مناسبی هم از فرصت ها و امتیازهای سرمایه گذاری در آنها برای خود اندوخته اند که همین اندوخته، امروز عاملی شده تا بتوانند سریع تر نسبت به حضور یا عدم حضور در این صنایع تصمیم گیری کنند و وارد مذاکره با سیاستگذاران کشورمان شوند.

این در حالی است که در حوزه کشاورزی و معدن، نبود اطلاعات کافی در جهت معرفی مزیت ها و مزایای سرمایه گذاری و نگاه سنتی و ناآگاهی فعالان اقتصادی این حوزه ها، باعث شده تا هیات های خارجی صرفا به برگزاری نشست ها و همچنین میزگردهایی در این زمینه بسنده کنند.

  • بیشتر این هیات ها با مدیریت و برنامه ریزی دولتی وارد ایران شده اند. اگر بخش خصوصی خود مدیریت ورود و همراهی این هیات ها را به عهده گیرد، به نظر شما چه تغییری در شرایط کلی به وجود خواهد آمد؟

این موضوع ایده آلی است که تا امروز اجرایی نشده، در حالی که اگر ظرفیت های دیگر بخش ها مورد توجه قرار گیرد، شاهد تحولات قابل ملاحظه ای خواهیم بود. نباید فراموش کرد، امروز بیشتر هماهنگی ها از طریق اتاق ایران انجام شده و به نوعی ظرفیت اتاق های بازرگانی استان ها و دیگر تشکل ها مثل اتاق های اصناف و تعاون یا خانه های صنعت مورد توجه قرار نگرفته است. در صورتی که این بخش ها با توجه به فعالیت های صنعتی و حضور در امور اقتصادی، ظرفیت بالایی دارند اما به بازار معرفی نشدند و متاسفانه بیشتر این واحدها درگیر روزمرگی و دست و پنجه نرم کردن با مسائل و مشکلات هستند.

جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
6 + 12 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1