سدسازی بلای میراث فرهنگی و تاریخی

17 مرداد 1394 - 14:30 dsfr.ir/ue8qf

اگر تهدید و تخریب محوطه های باستانی آن هم در مقیاسی بسیار گسترده تر از سوی مسئولان و مجریان طرح های عمرانی صورت گیرد، متاسفانه جرم محسوب نشده و هیچ اقدامی صورت نمی گیرد.

"جامعه باستان شناسی ایران" در یادداشتی، از مسئولان دولتی خواسته  است تا روند تخریب و تخصیص بودجه برای پژوهش های نجات بخشی باستان شناسی را در دستور کار خود قرار دهند. در متن این یادداشت اعتراضی آمده است؛ "جامعه باستان شناسی ایران از مسئولان و مجریان طرح های عمرانی به ویژه پروژه های سدسازی می خواهد به قوانین میراث فرهنگی احترام بگذارند و در رعایت آنها بیش از همه بکوشند."

در هفته های گذشته، بار دیگر اخبار ناگواری درباره عدم پایبندی به قوانین مصوب کشور از سوی مسئولان اجرایی سدهای "سیلوه" پیرانشهر، "چیرآباد" اشنویه در استان آذربایجان غربی و "پیغام چای" در استان آذربایجان شرقی منتشر شده که حاکی از نابودی آثار و محوطه های باستانی کشور است.

در قوانین جاری کشور، حفاری قاچاق اموال فرهنگی در محوطه های باستانی جرم است و مجری و عامل آن رسما تحت پیگرد قانونی قرار می گیرد. اما اگر تهدید و تخریب محوطه های باستانی آن هم در مقیاسی بسیار گسترده تر از سوی مسئولان و مجریان طرح های عمرانی صورت گیرد، متاسفانه جرم محسوب نشده و هیچ اقدامی صورت نمی گیرد. حال آنکه براساس قانون (بند ج ماده 114 قانون برنامه 5 ساله چهارم) همه وزارتخانه ها، سازمان ها و موسسات دولتی موظف به همکاری با سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قبل از اجرای طرح های عمرانی هستند.

"جامعه باستان شناسی ایران" موکدا از مسئولان آب منطقه ای استان های آذربایجان شرقی و غربی می خواهد نسبت به رعایت قوانین کشور در حوزه میراث فرهنگی احساس مسئولیت بیشتری از خود نشان دهند. توقف روند تخریب و تخصیص بودجه برای پژوهش های نجات بخشی باستان شناسی جزو نخستین کارهایی است که باید انجام شود.

شایسته است سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هم تغییراتی را در رابطه با پیشتیبانی و حمایت های مالی طرح های نجات بخشی باستان شناسی انجام دهد. متاسفانه همچنان شاهد تداوم روندهای تخریبی در دولت نهم و دهم هستیم و این خود یکی از بزرگ ترین عوامل به نتیجه نرسیدن مطلوب پژوهش های نجات بخشی کشور است. متأسفانه هنوز مانند گذشته، بخش قابل توجهی از بودجه های تخصیصی از سوی نهادهای اجرایی چون وزارت نیرو و وزارت راه که باید صرف کاوش ها و پژوهش های باستان شناسی شوند، به عنوان "بالاسری" یا عناوین دیگر به مصرف امور غیرمرتبط می رسد.

افزون بر این، روند اجرایی برنامه های پژوهشی باستان شناسی نیز نیازمند بازنگری، ایجاد تغییرات لازم و پویایی اند. توسعه و عمران، امری ضروری است اما باید متوازن و در همه ابعاد آن صورت گیرد. اجرای برنامه های توسعه کشور باید در بر گیرنده اصول مبتنی بر حفاظت از مواریث فرهنگی باشد و نابودی مکرر ده ها محوطه باستانی مغایر این اصل اساسی است.

"جامعه باستان شناسی ایران" حفاظت از میراث فرهنگی را بخش جدایی ناپذیر هر نوع برنامه توسعه می داند و از مسئولان و مجریان دولتی می خواهد این نکته خطیر را در برنامه های خود رعایت کنند و به قوانین میراث فرهنگی پایبند باشند.

« دنیای سفر » این نوشته را از « ایسنا » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
6 + 8 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1