پیشنهاداتی برای دور زدن ترکیه

30 تیر 1395 - 09:30 dsfr.ir/zy6b9

پیشنهاداتی برای دور زدن ترکیه
pintapin.com
طبیعت زیبای نپال

حال که ترکیه به علت عدم امنیت گزینه مناسبی برای سفر نیست، اکنون ما برای شما فهرست جاهایی را که می توانید جایگزین ترکیه کنید ردیف کرده ایم، جاهایی که ویزا نمی خواهند و کمی شبیه به ترکیه هستند!

ترکیه مقصد محبوب و اصلی سفر اکثر ما ایرانی ها به خارج از کشور است. ویزا که نمی خواهد و بلیت هواپیمایش خیلی گران نیست. هم از نظر جغرافیایی به ما نزدیک است، هم فرهنگی. مشکلی برای پیدا کردن غذای حلال پیدا نمی شود و برای خرید هم ایده آل است. ترکیه خوشگل است. دریا دارد، ساحل و مرغ دریایی دارد. اگر دلمان برای خواننده های قدیمی مان تنگ شد می توانیم آن جا آن ها را در کنسرت ببینیم. یکی از بزرگ ترین مقاصد توریستی دنیا یعنی استانبول هم در ترکیه قرار دارد که حس و حال جاری در آن هیچ همانندی در دنیا ندارد.

ترکیه برای هر سلیقه ای چیزی برای عرضه کردن دارد اما افسوس که حالا، به خاطر بازی های سیاسی که با جرزنی های تروریستی همراه است؛ دیگر امن نیست. معلوم نیست این عدم امنیت تا کی ادامه پیدا خواهد کرد اما تابستان کوتاه است و زمان برای تصمیم گیری کم. ما برای شما فهرست جاهایی را که می توانید جایگزین ترکیه کنید ردیف کرده ایم، جاهایی که ویزا نمی خواهند و کمی، تنها کمی شبیه به ترکیه هستند!

لبنان

لبنان هم از نظر فرهنگی به ایران نزدیک است و هم اینکه ایرانی ها در لبنان خیلی خیلی محبوب هستند! البته این آن دلیلی نیست که باید به لبنان بروید. لبنان احتمالا عجیب ترین و متفاوت ترین کشور عرب زبان دنیا است. طوری که اگر صدای مردم را نشنوید یا هدفون روی گوش بگذارید احساس می کنید در جنوب فرانسه، یا جایی دورتر از خاورمیانه هستید. آب و هوای مدیترانه ای لبنان باعث می شود ما آن را به عنوان یک مقصد تابستانی به شما معرفی کنیم. به این معنا که می توانید تنی به آب زده و آفتاب بگیرید ولی به هر حال لبنان و ایران از نظر جغرافیایی هم عرض هستند، بیروت در تابستان هم اندازه ی تهران گرم است، اما رطوبت مدیترانه این گرما را از حالت غیر قابل تحمل خارج می کند. ساحل های لبنان، و مجموعه ی نماهای شهری، بارها، کلاب ها و رستوران ها و البته جاذبه های تاریخی بیروت احتمالا برای ایرانی ها بسیار جالب خواهد بود، و علاوه بر آن تابستان ها بساط فستیوال های مختلف و کنسرت های خوانندگانی که اتفاقا در ایران بیشتر از لبنان طرفدار دارند هم گرم تر از همیشه است. اگر در ترکیه مجبور بودید چند کلمه ترکی بلد باشید، اما در لبنان می توانید با سه زبان عربی، انگلیسی یا فرانسه با مردم ارتباط برقرار کنید، تازه اگر خوش شانس باشید شاید فارسی هم جواب شما را بدهند. راستی شما می توانید از شمال تا جنوب لبنان را در سه ساعت برانید ولی هم کرایه ی ماشین و هم قیمت بنزین بسیار با ایران متفاوت است، پس شاید این خیلی ایده ی خوبی نباشد. ولی در عوض از زندگی شبانه در لبنان، آثار به جا مانده از امپراطوری روم که در تقریبا هر شهرش یافت می شود، دریای مدیترانه و غذای لبنانی حظ وافر خواهید برد.

ماکائو

رفتن به ماکائو نسبتا ماجراجویانه است، چون یا باید چینی بلد باشید یا پرتغالی (که هر دو خیلی مشکلند) یا اینکه حد اقل بتوانید اعداد را به یکی از این دو زبان یاد بگیرید. چون پول در ماکائو حرف اول را می زند. هر چند ماکائو به عنوان لاس وگاس مشرق زمین مطرح است، اما می شود فقط برای قمار کردن به ماکائو نرفت و به همین دلیل هم اسم ماکائو را در این لیست می بینید. پرواز به ماکائو و همین طور رزرو هتل در آن جا هزینه بر است. ولی برای کسانی که طرفدار مسافرت لوکس و خرج و برج های آن چنانی هستند توصیه می شود. برای همین اگر تا قبل از این برای سفرهای لوکس کشورهای حاشیه ی خلیج فارس را انتخاب می کردید این بار این کشور کوچک در پایین چین را انتخاب کنید. ماکائو به غیر از قمارخانه پر از کلیسا، قلعه و بناهایی است که معماری ترکیبی دارند. معماری معابد با طراحی لطیف شرقی با معماری کاربردی و بی روح پرتغالی که بیشتر در خدمت ساختن کلیسا و قلعه بود؛ در ماکائو بهم گره می خورند و شگفتی می آفرینند.

نپال

نپال کشوری بسیار فقیر است. باید دلی از سنگ داشته باشید تا صحنه هایی که در نپال از فقر و گرسنگی بچه ها می بینید آزارتان ندهد. با این حال نپال به دلیل ارزانی و علی رغم اینکه اصلاً شرایط مناسبی برای پذیرش توریست به صورت لوکس یا حتی در حد استانداردهای جهانی ندارد؛ بهترین مقصد برای بک پکرها و طبیعت گردهاست. اگر پول بلیت رفتن تا نپال را جور کنید و با طبیعت هم دوست باشید احتمالاً در هفته ی اول اقامتتان به خود می گویید من تا آخر عمر در این بهشت کوهستانی زندگی خواهم کرد. اما از هفته ی دوم احتمالا دلتان برای حمام آب گرم تنگ خواهد شد و از هفته ی سوم اگر با مردم در ارتباط باشید حجم فقرشان آزارتان خواهد داد. به هر حال نپال به اورست راه دارد. مهم ترین قله های هیمالیا در آن جا قرار دارد. محلی‎ها مهربان و ساده اند و به خاطر حضور توریست ها و البته همجواری با هندوستان کلماتی که لازم است را به انگلیسی می فهمند. نپال مرتفع ترین و احتمالا زیباترین سرزمینی است که می توانید بدون ویزا به آن وارد شوید.

ارمنستان

این همسایه ی دوست داشتنی ما فقط یک شهر بسیار مهم دارد: ایروان. برعکس ترکیه این دفعه خبری از دریا نیست. یک دریاچه ی کوچک نزدیک ایروان هست که زیباست و قابل شنا کردن هم هست. این دریاچه در ارتفاعات دو هزارمتری از سطح آب های آزاد قرار گرفته و علاقه مندان به سنگ نوردی و تپه نوردی هم می توانند از دور و اطراف آن نهایت استفاده را ببرند. پیشنهاد می کنیم به خاطر وزش باد از ارتفاعات به سوی دریاچه و بالعکس، یک بادبادک هم با خود ببرید تا عیش تکمیل شود. در ایروان، مهم ترین شهر ارمنستان خبری از شور و حالی که در استانبول ترکیه بود نیست. اما ایروان به هر حال سِحر خودش را دارد و شما را می گیرد. اگر با ماشین شخصی به ارمنستان بروید بیشتر خوش می گذرد. به شرطی که پیچ و خم فراوان جاده شما را دچار حالت تهوع نکند. اطراف این جاده ها جاهای قشنگ و دنج زیادی برای اطراق کردن و عکاسی یافت می شود. خود ایروان شهر زیبایی است. مردم ارمنستان به دیدن توریست های ایرانی عادت دارند، آن ها با هر دو همسایه ی ترک تبار خود مشکلات قومیتی دارند که البته امروز این مشکلات رنگ و بوی سیاسی به خود گرفته. حال آنکه ایران در نبرد بین آذربایجان و ارمنستان سر قره باغ با حفظ بی‎ طرفی از مواضع ارمنستان حمایت کرد! و همیچنین وقتی دولت عثمانی ارمنی های ترکیه ی کنونی را قتل عام کرد ایران به جان سالم به در برده ها پناه داد. حافظه ی تاریخی ملت ارمنستان ایران را دوست خود می بیند، و جالب است که ما هم چنینی حسی نسبت به ارامنه داریم، تمام مراوداتی که با ارمنی ها داریم هم گواهی آن.

سوریه

تا قبل از ظهور داعش سوریه آنچه همه خوبان همه دارند را یکجا داشت اما همچنان برای توریست ها کشور محبوبی است. سوریه برای جوان ها، طبیعت گردها و مذهبی ها جذابیت زیادی دارد و این جیزی نیست که از هر کشوری انتظار برود. هر چند سوریه هم دستخوش جنگ داخلی است اما امنیت کامل در دمشق و بخش های رو به مدیترانه برقرار است. فرهنگ سوری هم متاثر از فرهنگ مدیترانه ایست و سوری ها با دیگر کشورهای عرب زبان تفاوت کمی دارند. در سوریه اکثر آثار مربوط به امپراطوری روم و بیزانس توسط داعش با خاک یکسان شده ولی هنوز چیزهای زیادی برای دیدن، جاهای زیادی برای گشتن و رازهای زیادی برای کشف شدن باقی است. البته ما توصیه می کنیم به سوریه نروید، این مطلب با اینکه درباره ی دور زدن ترکیه است، می توانست درباره ی دور زدن سوریه هم باشد.

گرجستان

گرجستان همسایه ی سال های نه چندان دور ایران بیش از ترکیه و ارمنستان با ایران قرابت فرهنگی دارد. اگر دنبال دلیل می گردید می توان از واژگان مشترک بین فارسی و گرجی و همچنین علی رغم تفاوت مذهبی، وجود بعضی رسومات و ارزش های اجتماعی نام برد؛ ولی با این همه باید بدانیم که پیشنیان ما در زمان صفویه در گرجستان قتل و غارت کردند، و این باعث شده که مردم گرجستان بسیار روی مذهبشان یعنی مسیحیت شاخه ی ارتدوکس متعصب باشند. بنابراین اگر روزی در یک اتوبوس در تفلیس نشسته بودید و تمام سرنشینان اتوبوس همزمان بلند شدند و صلیب کشیدند تعجب نکنید، لابد اتوبوس از کنار یک کلیسای مهم رد شده که قدیسی مهم تر در آن مدفون است!

گرجستان را می‎ توان به سه بخش عمده تقسیم کرد: شهری، ساحلی و کوهستانی. مهم ترین شهر گرجستان یعنی تفلیس علاوه بر اینکه دیدنی بسیار دارد، زیباست و مردم بسیار سخاوتمندی دارد. اما ویژگی بارزش آرامشی است که در عین فریبندگی داراست. کسانی که هم استانبول و هم تفلیس را دیده اند می گویند تفلیس شبیه استانبول است، منتها دنج تر. اما اشتباه نکنید تفلیس از آن هم بهتر است. تفلیس فوق العاده ارزان است. هر صد متر کافه یا رستورانی هست که غذاهای این کافه ها در عین سادگی هر سلیقه ای را راضی نگاه می دارند. درخت های پت و پهن و خیابان های عریض دارد و تا دلتان بخواهد شهر پر از مجسمه های خاص است. مردم گرجستان فقط دو زبان بلدند، گرجی و روسی. اما زیاد هم به روسی روی خوش نشان نمی دهند. از نظر آن ها روسیه عامل رکودهای افتصادی در کشورشان است. اما زبان اشاره در گرجستان کارتان را راه می اندازد پس نگران نباشید.

گرجستان دو شهر بزرگ دیگر به نام های پوتی و گوری هم دارد، که دومی زادگاه استالین است. اما اگر تفلیس را دیده باشید انگار این دو تا را هم دیده اید (البته منهای موزه ها). گرجستان دو شهر ساحلی مهم دارد. یکی باتومی و آن یکی سوخومی. باتومی شهر توریستی تر و جنوبی تر است، گرم تر هم می شود و برای آفتاب گرفتن و شنا ایده آل است. این شهر که در ساحل دریای سیاه قرار دارد پر از کافه بارهایی است که مردم عصرها تا دیروقت در آنها تا صبح در کنار خوردن و آشامیدن دسته جمعی همراه با موزیک زنده می خوانند. (و گاهی هم حرکات موزون ازشان سر می زند!)

مناطق کوهستانی گرجستان همان جاهایی هستند که در پوسترهای توریستی از این کشور می بینید. بیشتر شبیه لوکیشن فیلم ها هستند. سرسبز، وسیع و رازآلود. حتی ساکنین این مناطق هم جور دیگری زندگی می کنند و انگار رازی از گذشته حمل می کنند که انگار قرار نیست آن را با شما قسمت کنند. ولی به خاطر این است که حتی گرجی را درست نمی دانند، و محلی تکلم می کنند! از تمدن به دور مانده اند. قفقاز که در غرب دریای خزر قرار دارد مامن این مردم و این سرزمین هاست.

توصیه ی ما به شما این است که گرجستان را دو هفته ای بگردید و حتما یک هفته را در قفقاز بگذارنید. اگر این کار را کردید دیدن جاده ی مخصوصی را که تا شوروی سابق می رفت و امروز به آن بزرگراه ارتش می گویند از دست ندهید. خاچاپوری خوراکی محبوب گرجی که انواع و اقسامش را درگرجستان نوش جان خواهید کرد، در قفقاز و آن مواد اولیه ی ناب جادویی تر می شود، البته شاید به خاطر آب و هوا باشد یا شاید هم فیلتری که مادر طبیعت در آن منطقه روی تصاویر قرار داده است!

« دنیای سفر » این نوشته را از « پین تا پین » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
8 + 6 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1