3 دسامبر 2022 - 19:16

دل خوشی از پته های امروزی نداریم

27 ژانویه 2022 - 18:00 dsfr.ir/yf7wr

دل خوشی از پته های امروزی نداریم
دریافتی
پته دوزی کرمان

پژوهشگر تاریخی #کرمان گفت: دل خوشی از پته های امروزی نداریم؛ آن همه زیبایی، طراوت و ظرافت کجا و پته ای که این روزها به دست مردم می دهند کجا.

به گزارش «دنیای سفر» سید محمدعلی گلاب زاده، پژوهشگر تاریخی، در آیین اختتامیه نخستین جشنواره کالاها و محصولات فرهنگی استان کرمان با محوریت پته که همزمان با هفتمین دوره کشوری جایزه ملی فیروزه برگزار شد، بیان کرد: کرمان خاستگاه دوزندگی و بافندگی بوده است.

وی افزود: نام دیگر کرمان کارمان است که از دو واژه تشکیل شده است؛ مان به معنای جایگاه و کار به معنی کار و تلاش، شهامت و شجاعت و بافندگی است. کرمانی ها هنوز به عنکبوتی که تار میتند "کاربافو" می گویند بنابراین یکی از تعاریف ویژه ای که برای کرمان می توان لحاظ کرد همین هنر بافندگی و دوزندگی است.

گلاب زاده ادامه داد: در این میان پته جایگاه ویژه ای دارد زیرا پته نشان دهنده حضور پرصلابت زنان کرمانی در عرصه ساماندهی و خدمت رسانی به جامعه خود به شمار می رود.

پژوهشگر تاریخی اضافه کرد: زنان کرمانی در طول تاریخ ثابت کردند که نه تنها پشت سر هر مرد موفقی یک زن وجود دارد بلکه گاهی جلودار مردان نیز بودند که استدلال هایی نیز در این باره موجود است.

وی عنوان کرد: زنان کرمانی علاوه بر اینکه در کنار همسرانشان به امر کشاورزی می پرداختند، بچه را نیز به بغل می گرفتند و پرورش می دادند و در باقی فرصت ها پته می دوختند یا شال و قالی می بافتند.

گلاب زاده با بیان اینکه هنر پته دوزی فقط برای کرمانی ها شناخته شده نیست و در دنیا مطرح است گفت: نکته دیگری که در این هنر نهفته است این است که پته به عنوان نماد تفکر و اندیشه و صلابت مردم کرمان به شمار می رود.

وی ادامه داد: بته جقه سرو سرخمیده است و معنای آن این است که مردم کرمان در طول هزاران سال اگرچه در بسیاری از موارد آتش به زندگی آن ها افتاد اما هر بار ققنوس وار از میان خاکسترخود برخاسته و حیات خود را آغاز کردند؛ این مردم اگر همیشه در مقابل طوفان ها مجبور شدند مانند بته جقه سر خم کنند اما دوباره برخاستند و ثابت کردند زندگی در کویر جریان دارد.

گلاب زاده با بیان اینکه ما دل خوشی از پته های امروزی نداریم تصریح کرد: هنر قدیمی پته هنر خاصی بود، آن همه زیبایی، طراوت و ظرافت کجا و پته ای که این روزها به دست مردم می دهند کجا؛ به خاطر حفظ آبروی نیاکان مان هم که شده است کاری کنیم که پته به هنر اصیل خود برگردد.

1