22 اکتبر 2019 - 12:55

زنده سازی پیشه های پدری

15 سپتامبر 2019 - 11:00 dsfr.ir/881qq

زنده سازی پیشه های پدری
irna.ir
گیوه دوزی

پیشه های پدری یا به خاطر توسعه صنعت و علم از بین رفته اند یا دیگر فرصت و حالی نمانده است؛ با این حال در دنیایی که دائماً در حال تغییر است و با شیبی تند مدرنیته را پشت سر میگذارد عده ای ترمز مدرنیته زندگی خود را کشیده و در دنیای گردشگری خدمات بومی را ارائه می دهند.

امیر میری کارشناس مدیریت در گردشگری و از جمله فعالان بومگردی در یادداشتی با عنوان «پیشه در بوم گردی» که در اختیار ایسنا قرار داده با این مقدمه که «کسب و کار آدم های هر روزگار، اثر مستقیم روی رفتار و فرهنگشان دارد» به احیای پیشه های پدری با راه اندازی بوم گردی ها اشاره کرده و نوشته است: «راهی که هر آدمی برای گذران زندگی اش برمی گزیند، نگاه او را به زندگی از دیگران متمایز می کند و به او زبان و نگاه ویژه ای می بخشد.

سهم زیادی از عمر هر آدمی در کار می گذرد و از وقتی شهرها به وجود آمدند، مردم خیلی زود یاد گرفتند که غیر از دامداری و کشاورزی و کارهای تولیدی با ارائه خدمات و فروش کالا هم می توان درآمد داشت و از همان روزگار، مردمان تلاشگری بودند که در کارگاه های ابتدایی و ساده و پشت دخل مغازه هایشان، بخشی از نیاز همنوعانشان را تامین می کردند و شغلشان گاهی به چند هنر نیز آراسته بود.

حالا خیلی از آن شغل ها فراموش شده اند. گذر روزگار و پیشرفت زندگی بشر، دیگر جایی برای بسیاری از آن ها نگذاشته است. بخشی از آن ها به خاطر توسعه صنعت و علم از بین رفته اند، برای بخشی دیگر هم فرصت و حالی نمانده است. با این حال هنوز در گوشه و کنار محله های قدیمی تر، کسانی هستند که به همان شیوه های قدیمی کار می کنند و خدماتی به مردم می دهند که دیگر کمتر می توان نشانه ای از آن در شهرها پیدا کرد.

در دنیایی که دائماً در حال تغییر است و با شیبی تند مدرنیته را پشت سر میگذارد عده ای ترمز مدرنیته زندگی خود را کشیده در دنیای گردشگری خدمات بومی را ارائه می دهند. این خدمات که در قالب بوم گردی مطرح می شود بیشتر رویکرد خدمات اقامتی به خود گرفته که در فضای بومی اتفاق می افتد.

حال اگر پهنه این خدمات را به پیشه های پدری بگستریم و در کنار خانه های پدری به کسب و کارهای پدری نیز بپردازیم باز زنده سازی این پیشه ها از نابودی آن ها جلوگیری و جذابیت بوم گردی را دوچندان می کند.

بازتاب این طرز فکر ها در زندگی روزمره، میراث فرهنگی هر منطقه را تشکیل می دهد و هویتی را به وجود می آورد که مردم آن دیار تصویر خود را در آن پیدا می کنند و این هویت به نوبه خود ضامن حفظ این میراث می شود. ما این هویت را در کشورهای در حال توسعه "سنت" می نامیم که در محدوده آن ساختار و کارکرد جامعه بازتولید می شود و تداوم می یابد.

سنتی که از طریق انتقال دانسته ها، عقاید مذهبی و اسطوره ها، از قرنی به قرن بعد منتقل می شود، از نسلی به نسل دیگر از طریق نوشته ها یا گفته ها و امثال و حکم و نیز از طریق آنچه عرف می نامیم. شغل ها هم بخشی از این" سنت ها "هستند که از یک نسل به نسل دیگر انتقال می یابند.

با تاکید و پافشاری بر پیشه پدری هم امکان کار آفرینی و هم کسب درآمد بیشتر به پشتوانه بوم گردی به وجود می آید.

مشاغلی همچون چلنگری، پیله وری، کافه چی، گیوه دوزی، سبد بافی، باغداری، مرغداری، دامداری، پنبه زنی، مسگری، حمومی، دلاکی، چاربداری و ... می توانند ضمن جذابیت برای گردشگر نیازهای افراد یک جامعه محلی را نیز برآورده کنند.»

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
3 + 7 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1