آنها فقط می خواهند بفروشند

27 بهمن 1395 - 13:00 dsfr.ir/ly34y

آنها فقط می خواهند بفروشند
turkeytravelplanner.ir
سواحل آنتالیا

ترکیه ای ها در #گردشگری و صنعت اهل معامله یک طرفه اند، خریدار نیستند.

«آنتالیا» به وضوح ترسیده است؛ نه از انفجارها و عملیات تروریستی، نه. کابوس این روزهای آنتالیا از شکرآب رابطه ترک ها و تزارها آب می خورد. 3 میلیون و 500 هزار گردشگر روس در سال 2016 این شهر ساحلی را از مسیر سفر خود خط زدند.

«احمد عروج اوغلی» صاحب چند کانال تلویزیونی و رادیویی در ترکیه در گفت و گو با روزنامه ایران تعداد گردشگران این شهر ساحلی در سال را 11 میلیون نفر می داند؛ 11 میلیون نفر قبل از کودتا. پیش بینی می شود که آمارها در سال 2017 وضعیت بدتری را به ترک ها یادآوری کند. به گفته اوغلی بعد از روس ها این ایرانی ها هستند که به گردشگری ساحلی این شهر رونق داده اند. ایرانی ها هم بعد از حوادث تروریستی ترکیه که بیش از هرجایی استانبول و آنکارا را نشانه رفته است، از آنتالیا دل کنده اند. عروج اوغلی اعتقاد دارد که اگر روند به همین صورت ادامه پیدا کند، شهر فلج می شود.

آنتالیا نگران است، روزنامه نگاران هراسان تر. آنقدر که مدام در گفت و گو با سایر روزنامه نگارانی که از کشورهایی چون سودان، ایران، بلغارستان، عمان و ... به بیست و هشتمین نمایشگاه تجهیزات هتلداری آمده اند، می خواهند تا جایی که می توانند برای شهر تبلیغ کنند! آنتالیا از حضور گردشگر جان می گرفت همانطور که گردشگران سالانه این شهر دو برابر تمام گردشگران خارجی هستند که به ایران می آیند.

تعداد هتل های این شهر هم تقریبا به اندازه کل هتل های ایران است. آنتالیا بیش از 943 هتل دارد که 450 هتل آن 5 ستاره است. هتل هایی که وسعت برخی از آن ها از یک شهرک بزرگ تر است. آلمانی ها در این منطقه هتلی ساخته اند که 90 هکتار وسعت دارد. به گفته یک ایرانی که مسئول برگزاری نمایشگاه های مختلف در آنتالیاست شهر در 20 سال گذشته بیابانی بیش نبود اما گردشگری همه چیز را عوض کرد. هتل شامپیون (قهرمان) آنتالیا متعلق به «احمد آییک» وزیر تربیت بدنی ترکیه است. خاطره ای که ترک ها از او برای ایرانی ها تعریف می کنند این است که احمد آییک با «تختی» هم مسابقه داده است. هتل او 30 هکتار وسعت دارد.

روس ها تمام شدند

یکی از مجری های تلویزیونی ترکیه می گوید که حوادث و تحولات سیاسی در ترکیه تعداد گردشگران ورودی به این کشور را تا 50 درصد کاهش داده است. یکی از روزنامه نگاران هم با جمله «روس ها تمام شدند» تأثر خود را از جدایی ترکیه و روسیه اعلام می کند. او می گوید: «ما الان پول نداریم. وضعیت خیلی خراب است. اکثر هتل ها به دلیل اتفاقات سیاسی و تروریستی خالی از مسافر است. وضعیت ایرلاین ها هم خوب نیست.» «خدیجه کارادنیز»، کارشناس تجارت خارجی وزارت اقتصاد ترکیه هم مثل روزنامه نگاران ترک چشم به مهربانی و نزدیکی بیشتری با ایران دارد. او اعتقاد دارد که ایران می تواند اجناسی را که از آلمان و فرانسه می خرد با قیمت بهتر از ترکیه بخرد. کارادنیز علاقه ای به ورود به مسائل سیاسی که شرایط حال حاضر ترکیه را رقم زده اند، ندارد. اعتقاد دارد که حضور گردشگر می تواند تمام توطئه هایی که می خواهند ترکیه را فلج کنند بر هم بزند. وی می گوید: «تروریست ها فقط در ترکیه نیستند در تمام ممالک هستند. الان آلمان، فرانسه و خیلی از کشورهای اروپایی هم با این مسائل درگیر هستند.» چند باری تأکید می کند که اگر توریست ها بیایند تروریست ها خسته می شوند. وسط حرف هایش می پرسد چرا ایران به جای اینکه از ترکیه جنس بخرد از «چین» کالا می خرد. می گوید: «ما همسایه هستیم، به درد هم می خوریم. قیمت های ترکیه خیلی بهتر از چین است.» به گفته او بسیاری از کالایی را که چین می فروشد ترکیه تولید می کند.

همیشه پای چینی ها در میان است

پای چینی ها هم همچنان وسط است. آن ها بازار ترکیه را بسیار مناسب دیده اند. برای همین هم از ترک ها دعوت کرده اند تا در یک نمایشگاه رایگان، ترکیه را برای گردشگران چینی در سرزمین چشم بادامی ها به تصویر بکشند. ترک ها هم روی گردشگران چینی حساب ویژه باز کرده اند البته نه به اندازه ایران. آنها در نهایت روی حضور 600 هزار چینی در ترکیه حساب بازکرده اند. خدیجه کارا دنیز تأکید می کند: «چینی ها خرج می کنند تا ما برویم ترکیه را تبلیغ کنیم ما هم در مقابل از تاجران آن ها برای کار دعوت کرده ایم.» او درباره سرمایه گذاری خارجی ها در ترکیه هم می گوید: «فرانسه، ایتالیا، انگلیس و ... ترکیه را آباد کردند. آنها هتل هایی ساخته اند که 80 تا 90 هکتار وسعت دارند.»

معافیت های مالیاتی، گمرکی و خواب سرمایه از جمله امتیازهایی است که دولت ترکیه به سرمایه گذاران خارجی در صنعت گردشگری می دهد. هرچند سرمایه گذاران حال حاضر ترکیه بیشتر محلی هستند و این کشور از آن شرایط گذار کرده است. خارجی هایی که در ترکیه هتل ساخته اند تا 50 سال از آن بهره برداری می کنند.

دنیز پیشنهاد می دهد که ایرانی ها از ترک ها جنس بخرند و ترک ها از ایران بنزین. او از ایران به عنوان بهترین همسایه نام می برد. دنیز در پاسخ به این سؤال که چرا ترک ها برای سفر و گردشگری به ایران نمی آیند هم همان پاسخ همیشگی را می دهد: «ایران داشته هایش را تبلیغ نمی کند». ترک ها خرج های زیادی برای معرفی جاذبه های گردشگری خود کرده اند. هواپیمایی ترکیه برخلاف هواپیمایی ایران نقش مؤثر و غیرقابل انکاری در آوردن گردشگر به این کشور دارد و همه برنامه های خود را برای گردشگر تعریف کرده است. برخلاف رسانه ملی ایران، تلویزیون و سینمای ترکیه هم نقش مؤثری در آوردن گردشگر دارد. معرفی و تبلیغ جاذبه های طبیعی و تاریخی، لباس و جواهر و زیورآلات ترکیه در سریال های پربیننده آن یک اصل مهم است. این در حالی است که سریال های تولیدی این کشور محتوای زیادی ندارد اما فضای زیبایی که از شهر های مختلف ترکیه به تصویر می کشد بسیاری را به سمت شهرهای مختلف این همسایه شمالی می کشاند. صنعت سینما و سریال سازی آن حمایت ویژه ای از صنعت پوشاک آن دارد. بخشی از گردشگران ایرانی که از آنها به «گردشگران خرید» یاد می شود با دیدن همین سریال ها راهی پاساژهای ترکیه می شوند. به گفته دنیز تنها شرکت هایی که برای تبلیغ از ایران آمدند شرکت هایی از کیش و شیراز بودند. یکی از صاحبان هتل در تبریز هم که در این نمایشگاه شرکت کرده است، می گوید: «سال های گذشته نمایشگاه تجهیزات هتلداری شلوغ تر بود. فقط از ایران نزدیک به 50 هتلدار شرکت کرده بودند.» ایرانی ها اما امسال از نمایشگاه استقبال نکردند. در نهایت تعداد آنها به 13 هتلدار می رسد. یکی از آنها می گوید: «نمایشگاه هم امسال به نسبت سال های قبل کوچک تر است. در گذشته تجهیزات بسیار زیادی در نمایشگاه به معرض تماشا گذاشته شده بود. عرب های زیادی از نمایشگاه استقبال کردند. تولیدات ترک ها خیلی بیشتر از امروز بود. هدایای زیادی از جمله صابون، شامپو، حوله و ... می دادند!» در عین حال یکی از تولید کنندگان وسایل کف هتل های ترک با وجود رکودی که گلوی ترکیه را فشار می دهد، می گوید: «این روزها صادرات تولیدات ترکیه به عراق و لیبی بسیار زیاد شده است.»

شمال به جای شمال غربی

ترک ها این روزها تشنه نزدیکی به ایران هستند. شاید توصیف بهتر این است که آنها تشنه بازگرداندن ایرانی ها هستند. گردشگران ایرانی خیلی زود ارمنستان و همسایه های شمالی دیگر را جایگزین ترکیه پرالتهاب و غیر قابل پیش بینی کردند. با کشته شدن سفیر روسیه در آنکارا هم امیدهای آنها برای ارزآوری تزارها به یأس کامل بدل شده است! همین مسأله هم باعث می شود تا برای نخستین بار روزنامه نگارانی از ایران در نمایشگاه ملی تجهیزات هتلداری دعوت شوند تا شاید راهی برای بازگرداندن گردشگران ایرانی که لقمه حاضر آماده ای بودند، بیابند.

در حاشیه نمایشگاه هم جلسه ای تحت عنوان همکاری ایران-ترکیه با حضور هتل سازانی از دو کشور برگزار می شود. «محسن غریب» عضو هیات مدیره هتل های جهانگردی و ایرانی یکی از میهمانان این جلسه است. حرف های او برای معرفی ایران به سرمایه گذاران هتلی البته چنگی به دل نمی زند؛ همان تعریف های همیشگی. وجود تخت جمشید و پرسپولیس در ایران با تاریخی 2500 ساله. اشاره ای هم به گردشگری زیارتی ایران بویژه در مشهد دارد. جلسه نیم ساعت هم طول نمی کشد. در آن سوی ماجرا کشورهایی مثل ترکمنستان و ارمنستان در حال جذب آژانس های گردشگری ترکیه هستند تا ایرانی های بیشتری را به سمت خود بکشانند. سؤالات طرف های ترک تنها به گردشگری محدود نمی شود. برخی از سرمایه گذاران می خواهند بدانند که چه تسهیلاتی برای هتل سازی در ایران به آنها داده می شود. آیا مثل ترکیه معاف از مالیات می شوند؟ زمین به چه صورتی در اختیار آن ها قرار می گیرد؟ پاسخ طرف ایرانی به سؤال اول منفی است. غریب درباره واگذاری زمین هم به آنها می گوید: «سرمایه گذاران خارجی می توانند با یک شریک ایرانی صاحب زمین شوند.» او درباره ورود اروپایی ها از طریق ترکیه که یکی از درخواست های مکرر ترک هاست هم می گوید: «ما اگر بخواهیم کالای ساخت کشور سومی مثلا آلمان را از طریق ترکیه وارد ایران کنیم، تعرفه گمرکی بیشتری باید پرداخت شود.» یکی از سرمایه گذاران ترک می گوید که ترکیه از صاحبان هتل ها مالیات نمی گیرد و اگر بخواهند جنسی از خارج وارد کنند از آنها حق گمرگی نمی گیرد آیا این شرایط برای سرمایه گذاران صنعت گردشگری در ایران هم وجود دارد؟ غریب در پاسخ به این این سؤال می گوید که ایران در حمایت از صنعت گردشگری و هتلداری یک تشویقی هایی دارد. از جمله معافیت 5 ساله مالیاتی اعطا شده است که تا 3 ماه پیش وجود نداشت. همچنین براساس مصوبه ای که وجود دارد تجهیزات هتل با عوارض بسیار پایین وارد کشور می شوند.

امضای قرارداد خرید 100 فروند ایرباس و همچنین امضای تفاهمنامه با بوئینگ از جمله نکات دیگری است که غریب به سرمایه گذاران ترکیه یادآور می شود.

ترکیه؛ تک محصولی

ترکیه صنعت دیگری ندارد جز پوشاک و گردشگری. درآمدزایی در این دو بخش آنقدر زیاد بود که ترکیه به یکی از الگوهای پیشرفت در آسیا تبدیل شده است. هر چند این روزها با توجه به افت شدید حضور گردشگر در ترکیه باید از فعل گذشته برای آن استفاده کرد. مسأله دیگری هم وجود دارد. درآمدزایی ترکیه از این طریق به معنی ثروتمند بودن مردمش نیست. در همین آنتالیا که سالانه به تنهایی میزبان 11 میلیون گردشگر ثروتمند بوده است، هم کودک کار دیده می شود هم حاشیه های فقیرنشین و هم خانه های ویران با سقف های زنگ زده. چیزی که یکی از ایرانی ها از آن به عنوان توزیع نشدن مناسب ثروت در میان اقشار مختلف ترکیه یاد می کند. حرف دور از واقعیتی هم نیست. در حالی که جامعه متوسط رو به پایین ترکیه کابوس وار از بریدن پای گردشگران به کشورشان ترسیده اند، سرمایه داران آن خم به ابرو نمی آورند. کسانی که با ابرو بالا انداختن، ترس اقشار متوسط جامعه را به هیچ گرفته اند. «علی کایا»، صاحب سه شرکت بزرگ توریستی در آلمان، فرانسه و روسیه است. شعبه هایی هم در شهرهای آنتالیا، آنکارا و استانبول دارد. شرکت هایی که توسط او و سه فرزندش اداره می شوند. علی کایا 18 بار به ایران آمده است. به تهران، شیراز، اصفهان، قم، مشهد، تبریز و... سفر کرده است. چانه زنی ایرانی ها مشهودترین تعریف او از ایرانی هاست! به گفته او 10 هزار هتل در کل ترکیه وجود دارد. براساس آمارهای کایا که یکی از ایرانی ها به دلیل سفر او به مشهد او را مشهدی علی صدا می زند، تعداد هتل های ترکیه تقریباً 10 برابر ایران است. علی کایا شرایط هتل های کیش را برای جذب گردشگر مطلوب توصیف می کند. او نخستین آژانس گردشگری آنتالیا را به صورت خانوادگی راه اندازی کرده است.

ترک ها فروشنده اند نه خریدار

«تحسین اوش تیاکی»، رئیس انجمن صادرکنندگان ترکیه هم انتظار دارد که ایرانی ها به جای «دوبی» کالا را از مرز ترکیه صادر و وارد کنند. او از جلسه میان وزیر صنایع ایران و ترکیه سخن به میان می آورد که در آن درخواست شده تا دو کشور تعرفه های گمرک را حذف کنند. درخواستی که البته به گفته اوش تیاکی هنوز روی میز مذاکره است. او می گوید باید سرعت گفت و گو بالا برود. یکی از شرکت کننده های ایرانی هم نبود امنیت در مرز ترکیه برای کامیون های ایرانی را یادآور می شود. او اعتقاد دارد که حضور نیروهای مخالف ترکیه در مرز و حملاتی که پیش از این به کاروان های ایرانی شده است یکی از دلایلی است که باعث می شود ایرانی ها از مرز کشورهای عربی چون امارات کالا را صادر و وارد کنند، نکته ای که البته پاسخی از سمت طرف ترکی ندارند. «ارکان چارداک چی»، مدیر فروش منطقه ایران یکی از شرکت ها هم درباره امتیازاتی که دولت ترکیه به سرمایه گذاران خارجی می دهد، می گوید: «50 درصد هتل های ترکیه را خارجی ها ساختند.» از آنها مالیات گرفته نمی شد. او به صنعت تجهیزات هتلی ترکیه اشاره می کند ومی گوید تا دهه 80 میلادی ترک ها فقط قابلمه می ساختند اما بعد با سرمایه گذاری اروپایی صنعت تجهیزات هتلی ترکیه رشد کرد و امروز جزو 10 شرکت برتر اروپا هستند. او می گوید: «امروز ما همه چیز تولید می کنیم.» اما مسأله ای که کمتر ترک ها به آن نگاه می کنند در یک جمله تولیدکنندگان و تاجران ایرانی از فرودگاه آتاتورک تا فرودگاه آنتالیا شنیده می شود. ترک ها خریدار نیستند، آنها فروشنده اند. یکی از تولیدکنندگان کفش و کیف در کشور که برای شرکت در یک نمایشگاه بین المللی کفش به استانبول آمده بود می گوید: «آنها فقط می خواهند بفروشند.»

جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
14 + 1 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1