معضل نمایشگاه های بی رونق

25 بهمن 1395 - 11:00 dsfr.ir/ji0d2

معضل نمایشگاه های بی رونق
میثم رودکی / دنیای سفر
دهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری و صنایع وابسته

بازدیدکنندگان #نمایشگاه #گردشگری #تهران را بیشتر فعالان عرصه گردشگری و میراث فرهنگی تشکیل می دادند و حضور مردمی کمرنگ بود.

نمایشگاه بین المللی گردشگری و صنایع وابسته تهران که به عنوان تنها رویداد رسمی کشور در عرصه گردشگری در تقویم سازمان جهانی جهانگردی نیز به ثبت رسیده است، هفته گذشته شاهد برپایی دهمین دوره برگزاری خود به مدت چهار روز بود. این دوره از نمایشگاه نیز همانند دوره های پیشین با حضور سازمان ها و نهادهای داخلی و خارجی و موسسات و شرکت های خدمات رسان در عرصه گردشگری که با هدف معرفی و عرضه کالاها و خدمات خود در محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران گردهم آمده بودند، برگزار شد.

رویدادی که باید آن را به عنوان نقطه عطف بازاریابی و تبلیغات گردشگری و از منابع موثر برای گردآوری اطلاعات گوناگون از وضعیت رقبا و آشنایی با بازارهای جدید برای مدیریت بهتر و برنامه ریزی اصولی در این حوزه برشمرد، به باور بسیاری از شرکت کنندگان، در دهمین دوره خود نیز همانند سال های گذشته با کاستی هایی در اجرا همراه بود که اطلاع رسانی و تبلیغات را می توان شاخص ترین آن برشمرد. تبلیغات و اطلاع رسانی پیش شرط استقبال از نمایشگاه های مختلف هم از سوی ارگان های متقاضی و هم از سوی بازدیدکنندگان است؛ به ویژه در حوزه ای همچون گردشگری که علاوه بر بازدیدکنندگان کارشناس و متخصص، قطعا می تواند مورد استقبال عموم مردم نیز واقع شود، درحالی که ضعف تبلیغات رسانه ای و شهری درباره برپایی این دوره از نمایشگاه موجب شده بود تعدادی از تاسیسات و موسسات خدمات رسان در این حوزه به دلیل عدم آگاهی، از شرکت یا حضور در آن باز بمانند.

بازدیدکنندگان این نمایشگاه را نیز بیشتر فعالان عرصه گردشگری و میراث فرهنگی تشکیل می دادند که در رده بازدیدکنندگان متخصص جای می گیرند. نباید از نظر دور داشت که نیمی از این جمعیت نیز غرفه داران و کارکنان تاسیسات و موسسات حاضر در نمایشگاه بودند که برای دیدار با هم صنفان و همکاران گذشته و حال خود دائما در محیط نمایشگاه تردد می کردند و بیش تر وقت خود را به دید و بازدید نمایشگاهی می گذراندند. بازدید مردمی نیز در این نمایشگاه چندان پررنگ نبود که دلیل این امر نیز به عدم تبلیغات حرفه ای و هدفمند در رابطه با اهداف برپایی نمایشگاه و برنامه های تدارک دیده شده در آن برای عموم مردم و همچنین ساعات بازدید نامناسب باز می گردد.

نقد دیگری که به این نمایشگاه وارد است اینکه به رغم اعلام مسوولان برگزاری، مبنی بر حضور نمایندگان گردشگری 21 کشور جهان در دهمین دوره این نمایشگاه، اما این حضور کاملا ناملموس بود؛ امری که به طور قطع، بخشی از آن بازهم به نبود تبلیغات کافی درون نمایشگاهی مبنی بر این حضور مربوط می شود. ضمن آنکه جای خالی اجرای برنامه های فرهنگی کشورهای شرکت کننده در این نمایشگاه نیز برای بازدیدکنندگان ایرانی علاقه مند محسوس بود.

تمام آنچه که آورده شد تنها پاره ای از کاستی های برپایی نمایشگاه های گردشگری در ایران به خصوص در عرصه بین المللی است که به طور حتم مانع دست یافتن به اهداف مورد نظر به رغم صرف هزینه های کلان می شود. دست اندرکاران برپایی چنین نمایشگاه هایی باید این نکته را مد نظر داشته باشند که مهم ترین موضوع در برپایی هر نمایشگاهی هدفمند بودن و تاثیرگذاری آن حداقل برای یک سال پیش رو است که تحقق این مهم نیازمند برنامه ریزی و سیاست گذاری های دقیق در تمامی بخش های مرتبط با این موضوع خواهد بود. حتی در این رابطه می توان با الگوبرداری از نمایشگاه های گردشگری دنیا به سمت جهانی شدن در برگزاری این رویداد پیش رفت تا در سال های نه چندان دور سطح برگزاری چنین نمایشگاه هایی هرچه بیشتر به استانداردهای جهانی نزدیک تر شود. در غیر این صورت و به رغم صرف هزینه های کلان از سوی ارگان های دولتی و پشتیبان و تاسیسات و موسسات خصوصی شرکت کننده، نمایشگاه تنها به مکانی برای دید و بازدیدهای سالانه صاحبان خدمات سفر بدون تحقق اهداف مورد نظر تبدیل خواهد شد.

جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
4 + 1 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1