نگاهی به سیستم گردشگری پرتغال

2 آبان 1395 - 12:00 dsfr.ir/v10lq

نگاهی به سیستم گردشگری پرتغال
kojaro.com
جاذبه گردشگری پرتقال

ریشه گردشگری در پرتغال به تمدن هایی باستانی باز می گردد که شبه جزیره ایبری را اشغال کردند و با تاسیس پادشاهی پرتغال در قرن 12 سنگ بنای بخش های عظیمی از میراث کنونی این کشور نهاده شد.

شبه جزیره ایبری که اسپانیا و پرتغال را در خود جای داده دارای تاریخچه طولانی در دادوستد است و همچنین کانونی عمده برای جذب گردشگر به شمار می ر ود. تاسیس اولین مرزهای پرتغال در سال 1143 میلادی باعث شده که این کشور یکی از کهن ترین کشورهای جهان به شمار رود. در اوایل قرن 20 پرتغال توانست شهر استوریل را که مورد توجه اشراف اروپایی و پادشاهان چند کشور بود، به کانونی مسکونی- تفریحی تبدیل کند. از آنجایی که طی جنگ جهانی دوم پرتغال کشور بی طرفی بود، استوریل به تفرجگاهی لوکس برای جاسوسان و افرادی تبدیل شد که می خواستند مدتی از جنگ به دور باشند. طی دوران توسعه گردشگری انبوه نیز، جزیره آلگاروه به خوبی توسعه یافت تا از اثرات مخرب مشاهده شده در بسیاری از مقاصد گردشگری در حوزه دریای مدیترانه ای جلوگیری شود.

در کشور پرتغال با جمعیت 10 میلیون نفری، گردشگری در قیاس با سایر بخش های اقتصادی در جایگاه بالاتری قرار گرفته است و در سال 2015 بالغ بر 4/ 16 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را به خود اختصاص داده و باعث اشتغال بیش از 800 هزار نفر شده است. میراث غنی، چشم اندازهای زیبا، میهمان نوازی گرم و زیرساخت ها و تجهیزات مدرن، این کشور را در زمره 20 کشور پربازدید دنیا قرار داده است. در سال 2015 بیش از 10 میلیون گردشگر از این کشور بازدید کردند. در سال 2012 جایزه «بهترین مقصد گردشگری گلف» به پرتغال اختصاص یافت و الگاروه جایزه «بهترین مقصد گردشگری با انگیزه های لذت جویانه» را به خود اختصاص داد.

در واقع جغرافیای گردشگری پرتغال را می توان به پنج منطقه تقسیم بندی کرد: استوریل مهم ترین تفرجگاه گردشگرپذیر و مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی است فاطیما که مرکز زیارتی رو به رشد به شمار می رود، فیگوئرا دافوش که تفرجگاه ساحلی و کازینو و عمدتا مورد تقاضای گردشگران داخلی و گردشگران اسپانیایی است، اسپینیو و همچنین پووا دوارزیم به عنوان دو کانون گردشگرپذیر ساحلی که در منطقه شمالی در این کشور واقع شده اند.

تاریخچه گردشگری در پرتغال

ریشه گردشگری در پرتغال به تمدن هایی باستانی باز می گردد که شبه جزیره ایبری را اشغال کردند و با تاسیس پادشاهی پرتغال در قرن 12 سنگ بنای بخش های عظیمی از میراث کنونی این کشور نهاده شد. ظهور گردشگری در پرتغال مدرن در بین سال های 1910 تا 1970 رخ داد و «انجمن بازاریابی پرتغال» که در سال 1906 شکل گرفت اولین نهاد گردشگری پرتغال بود که با هدف افزایش آگاهی دولت نسبت به میراث بالقوه کشور و توسعه زیرساخت ها برای تقویت گردشگری ملی ایجاد شد.

در اوایل قرن بیستم، دولت پرتغال تصمیم به ایجاد اولین سازمان رسمی گردشگری گرفت که در سال 1911 مسوول اجرای برخی از سیاست گذاری های انجام شده توسط «انجمن بازاریابی پرتغال» شد. یک دهه بعد، دولت با ایجاد دفاتر محلی گردشگری در مناطق مختلف این کشور مسوولیت مدیریت گردشگری را به آنها برون سپاری کرد. از دیگر اقدامات دولت تاسیس خطوط هوایی پرتغال و ایجاد واحدهای اقامتی و مراکز تفریحی در جزایر این کشور بود. با فروپاشی رژیم توتالیتر در آوریل 1974 و برقراری دموکراسی در این کشور، بخش گردشگری توانست جان تازه ای بگیرد.

به رغم تلاش هایی که طی حاکمیت دیکتاتوری برای جلوگیری از توسعه گردشگری در این کشور صورت گرفته بود، از دهه 60 میلادی به بعد گردشگری در پرتغال به تدریج در حال رشد بوده است. پس از انقلاب آوریل 1974 در این کشور، سیاست گذاری ملی با تمرکز بر توسعه اقتصادی و اجتماعی و برقراری دموکراسی در مناطق این کشور انجام شد و گردشگری به خاطر ظرفیت بالقوه ای که داشت در سند برنامه ریزی راهبردی کشور جای گرفت.

در دهه 80 با پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا، سرمایه گذاری عظیم برای بهبود زیرساخت ها در این کشور که مورد غفلت رژیم پیشین قرار گرفته بود، در دستور کار قرار گرفت. گردشگری زیر چتر وزارت تجارت و گردشگری به فعالیت خود ادامه داد و 6 سازمان ملی گردشگری برای برنامه ریزی و سیاست گذاری گردشگری به وجود آمدند. برهمین اساس، اولین برنامه جامع گردشگری این کشور بین سال های 1986تا 1989 تدوین شد. در اوایل قرن 21 برنامه ریزی و نظام گردشگری در این کشور دستخوش تغییراتی شد.

در قرن 20 به مثابه سایر کشورهای اروپایی، دولت های سوسیالیست در این کشور حاکم بود؛ این در حالی است که در سال 2011 ائتلاف حزب محافظه کار در این کشور شکل گرفت و باعث کاهش نقش دولت در برنامه ریزی گردشگری شد و واگذاری امور گردشگری به بخش خصوصی را به همراه داشت. در ادامه، بحران یورو، بحران بدهی عمومی و کسری بودجه در این کشور را به ارمغان آورد و باعث از دست دادن رقابت پذیری گردشگری این کشور شد؛ تا آنجا که بر اساس شاخص های رقابت پذیری سفر و گردشگری در سال 2015 پرتغال در جایگاه 15 قرار گرفت.

در سطح ملی، ذی نفعان و منافع آنها در برنامه ریزی ها و سیاست گذاری ها مورد توجه قرار می گیرد. در سطح منطقه ای نیز دولت های منطقه ای نقش پررنگی در اداره و برنامه ریزی گردشگری ایفا می کنند. برنامه ریزی گردشگری در سطح محلی هم توسط شهرداری ها و شورا های محلی انجام می گیرد. از دیگر وظایف شورا های محلی نیز درجه بندی واحد های اقامتی و رستوران ها است و با تشکیل شورای مشورتی گردشگری بر بحث کیفیت خدمات گردشگری نظارت دارند. این شورا همچنین وظیفه ایجاد مراکز اطلاع رسانی گردشگری، معرفی راهنما های محلی، رزرو اقامت، اجاره خودرو و... را بر عهده دارند.

« دنیای سفر » این نوشته را از « روزنامه دنیای اقتصاد » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.
جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
9 + 5 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1