ساز و کار کمیسیون جنوب آسیای UNWTO

13 مهر 1395 - 12:00 dsfr.ir/k52i8

ساز و کار کمیسیون جنوب آسیای UNWTO
اصغر بشارتی
آئین "نوروز صیاد" در قشم

کمیسیون جنوب آسیا (Sarto) با هدف بررسی مسائل گردشگری مورد توجه اعضا در منطقه تشکیل شده است.

سازمان جهانی گردشگری از آن دست سازمان های بین المللی است که از موافقت نامه ها و نهادهای منطقه ای به شدت حمایت می کند. البته طبعا این حمایت را منوط به رعایت قواعد و اصول سازمان اصلی (UNWTO) می داند. به همین سبب نهادها و توافق نامه های اعضای سازمان جهانی گردشگری ذیل تنفیذ آن کاملا قابل پذیرش و امکان پذیر است. یکی از این نهادها که ایران نیز به آن پیوسته، کمیسیون جنوب آسیا (Sarto) است. این کمیسیون با هدف بررسی مسائل گردشگری مورد توجه اعضا در منطقه تشکیل شده است. سازمان جهانی گردشگری هدف اساسی خود را تشویق و گسترش توریسم به منظور کمک به توسعه اقتصادی و تفاهم بین ملت ها و صلح و آسایش و احترام جهانی، همچنین رعایت حقوق بشر و آزادی های اساسی برای همه بدون تبعیض از نظر نژاد و جنس و زبان ودین بر می شمارد. کمیسیون مذکور نیز کلیه اقدامات لازم را برای نیل به این منظور مبذول خواهد داشت.

طبق اساسنامه سازمان جهانی گردشگری و برابر با ماده 12 آن که کمیسیون جنوب آسیا نیز تشکیل خود را بر پایه آن قرار داده است، مجمع عمو می می تواند هر موضوعی را مورد توجه قرار دهد و درباره هر مطلبی که در صلاحیت سازمان باشد، توصیه هایی داشته باشد. وظایف مجمع غیر از آنچه در موارد دیگر این اساسنامه ذکر شده عبارت است از انتخاب رئیس و نواب رئیس مجمع؛ انتخاب اعضای شورا؛انتصاب دبیر کل بنا به توصیه شورا؛ تصویب مقررات مالی سازمان؛ تعیین خط مشی های کلی برای اداره امور سازمان؛ تصویب مقررات استخدا می کارمندان دبیرخانه؛ انتخاب حسابرس بنا به تصویب شورا؛ تصویب برنامه کلی کار سازمان؛ نظارت بر سیاست مالی سازمان و بررسی و تصویب بودجه؛ تاسیس سازمان های فنی یا منطقه ای که ممکن است لازم به نظر برسد؛ رسیدگی و تصویب گزارش های مربوط به فعالیت های سازمان و ارکان آن و اتخاذ کلیه تدابیر لازم برای عملی ساختن تصمیماتی که ممکن است از آنها ناشی شود؛ تصویب یا تفویض اختیار برای تصویب انعقاد موافقت نامه با دولت ها و سازمان های بین المللی؛ تصویب یا تفویض اختیار برای تصویب انعقاد موافقت نامه با سازمان ها یا واحدهای خصوصی؛ تهیه و توصیه موافقت نامه های بین المللی در مورد هر موضوعی که در صلاحیت سازمان باشد؛ و در نهایت اخذ تصمیم طبق این اساسنامه نسبت به درخواست های عضویت.

اساسنامه کمیسیون بیان می کند، اجرای تصمیمات و پیشنهادهای مجمع عمومی، شورای اجرایی و هر گونه تصمیمی را که کمیسیون به نفع اعضای خود در منطقه اتخاذ می کند تضمین خواهد کرد؛ مشروط بر اینکه این تصمیمات مغایرتی با سیاست کلی، وظایف و صلاحیت سازمان نداشته باشد. به همین سبب مشاهده می شود که بی تردید الهام بخش کمیسیون همان دست از قواعد حیاتی سازمان جهانی گردشگری است.

روند اجرایی کمیسیون

کمیسیون جنوب آسیا در جلسه ای بلافاصله قبل از تشکیل مجمع عمو می، یک رئیس و نایب رئیس از میان اعضای خود به مدت دو سال انتخاب خواهد کرد. همچنین اعضایی که انتخاب شده اند برای انتخابات مجدد واجد شرایط خواهند بود؛ لیکن پس از انتخاب در دو نوبت متوالی تا دو سال حق انتخاب شدن ندارند، مگر آنکه به اتفاق آرای اعضای کمیسیون مجددا انتخاب شوند. از سوی دیگر، رئیس علاوه بر اختیاراتی که قوانین اجرایی به عهده او گذاشته است نظارت بر جلسات کمیسیون را به عهده خواهد داشت. رئیس افتتاح و ختم جلسات، هدایت مباحث جلسات، نظارت بر اجرای قوانین، دادن اجازه گفت وگو به اعضای شرکت کننده در جلسات، گذاردن سوالات به آرای عمو می و اعلام تصمیمات را نیز به عهده خواهد داشت. نظارت بر مباحث، حفظ نظم جلسات، پیشنهاد برقراری محدودیت زمانی برای هر یک از سخنرانان و تعلیق مباحث نیز از وظایف وی است. کمیسیون شامل یک دبیرخانه است. دبیرخانه منطقه ای برای هر یک از جلسات کمیسیون، برنامه کار موقت تهیه خواهد کرد و یک ماه قبل از تاریخ برگزاری جلسات در اختیار اعضا قرار خواهد داد. بخشی از برنامه کار موقت هر یک از جلسات شامل موارد زیر است:

  • اجرای برنامه کار؛
  • انتخاب رئیس و نایب رئیس کمیسیون در مواقع ضروری؛
  • انتخاب کمیته رسیدگی به امور گواهینامه ها ؛
  • بررسی گزارش دبیر منطقه ای؛
  • بررسی گزارش نمایندگان کمیسیون در موارد اجرایی، کمیته فنی و برنامه ریزی و ایجاد هماهنگی، کمیته بودجه و امور مالی و هر کمیته یا گروه کار دیگر سازمان؛
  • بررسی فعالیت های کمیسیون؛
  • رسیدگی به هر مورد دیگری که دبیر منطقه ای ضرورت مطرح شدن آن را در کمیسیون تشخیص دهد؛
  • بررسی اهداف فعالیت های کمیسیون.

نکته مهم این است که پیشنهاد اصلاح قوانین به صورت عادی کتبا به دبیرخانه منطقه ای ارجاع می شود و هیچ پیشنهادی تا زمانی که نسخه های آن حداکثر تا یک روز قبل از جلسه در بین نمایندگان توزیع شود، مورد بحث واقع یا به رأی گذاشته نمی شود. با این وجود، رئیس می تواند اجازه بحث و بررسی پیرامون پیشنهاد اصلاح قوانین و جریان کار را حتی قبل از آنکه بین اعضا توزیع شود یا در جلسه، توضیح دهد.

« دنیای سفر » این نوشته را از « روزنامه دنیای اقتصاد » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
13 + 7 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1