اکوسیستم و گونه های جانوری طبرستان در معرض انقراض است

22 آذر 1394 - 17:40 dsfr.ir/q62kn

اکوسیستم و گونه های جانوری طبرستان در معرض انقراض است
mehrnews.com
حیات وحش طبرستان رو به نابودی است

صدای شلیک گلوله شکارچیان در حیات وحش در حالی طنین انداز است که اکوسیستم و نسل بسیاری از زیستمندان در معرض انقراض قرار گرفته است.

به گزارش خبرگزاری مهر؛ این روزها دوباره در کوهستان ها، صدای شلیک تفنگ ها طنین انداز است، اما دیگر با صدای اولین شلیک، نه دسته پرنده ای می پرد، نه مرالی می گریزد و نه خرگوش ها پنهان می شوند، در بیشه ها نیز، هنوز با گذشت بیش از نیم قرن، صدای صفیر گلوله به آخرین ببرهای مازندران به گوش می رسد.

شکارچیان از وقتی فصل شکار آغازشده، آخر هفته ها از صبح زود تا پیش از تاریکی که اجازه شکار دارد برای به کوهستان می روند اما طی این روزها تخیلی شکاری پیدا نکرده اند.

مهدی شکارچی است که هر سال برای پروانه شکار پول پرداخت می کند و می گوید: شکاری دیگر وجود ندارد و دلیل آن را بیشتر شکارهای غیرقانونی می دانم.

امروز حتی پرواز دسته جمعی کبوتران وحشی را هم نمی توان دید و تنها چیزی که اکنون می توان در جنگل دید، پرواز دسته جمعی گنجشک هاست

شیرویه اسماعیلی که مدت هاست شکار را کنار گذاشته نیز می گوید: در گذشته، شاید دو دهه پیش، هنگامی که به جنگل می رفتیم، امکان نداشت مرال گریزپایی را نبینی اما امروز حتی پرواز دسته جمعی کبوتران وحشی را هم نمی توان دید و تنها چیزی که اکنون می توان در جنگل دید، پرواز دسته جمعی گنجشک هاست.

ابراهیم فلاحی رئیس اداره محیط زیست شهرستان سوادکوه نیز در رابطه با فصل شکار می گوید: برای منطقه سوادکوه که دارای بخش جنگلی و کوهستانی است، گونه های قابل شکار عبارتند از کبک و تیهو که از اواسط آبان تا اواسط دی ماه فصل شکار این گونه ها است و شکارچیان دو روز آخر هفته مجاز برای شکار هستند و در هر سفر یک شکارچی می تواند چهار قطعه شکار کند.

وی در رابطه با مناطق ممنوع شکار بیان می کند: مناطق جنگلی کاملا شکارممنوع هستند و مجوز شکار برای مناطق کوهستانی نیز خارج از مناطق چهارگانه شکارممنوع است و در داخل مناطق ممنوعه جنگلی علاوه ممنوعیت شکار، قطع هرگونه درخت و تخریب نیز ممنوع است.

وی افزود: مأمورین در این مناطق به صورت شبانه روزی مستقر هستند اما ما مکانی را برای ایست بازرسی شکارچیان نداریم و از سوی دادستان شهرستان حکمی داریم که بتوانیم افرادی که در شکارگاه ها هستند و به آن ها مشکوک هستیم را بازرسی کنیم.

تعداد محیط بانان کل منطقه شامل شهرستان های سوادکوه، سوادکوه شمالی و بخشی از منطقه دودانگه ساری، تقریبا 23 محیط بان هستند

فلاحی در ادامه بابیان اینکه تعداد محیط بانان ما در منطقه بسیار کم هستند افزود: تعداد محیط بانان کل منطقه شامل شهرستان های سوادکوه، سوادکوه شمالی و بخشی از منطقه دودانگه ساری، تقریبا 23 محیط بان هستند در حالی که در دنیا سرانه برای هر محیط بان 3 هزار هکتار در نظر گرفته شده است و در اینجا با وجود هجوم شکارچیان در منطقه برای بالای هر 11 هزار هکتار یک محیط بان داریم.

فلاحی ادامه داد: برای هر محیط بان 12 وظیفه تعریف شده است که یکی از وظایف آن ها کشف و ضبط جرائم شکار است ولی همین وظیفه برای محیط زیست به عنوان یک گلوگاه محسوب می شود و محیط بان فرصت آن را نمی یابد به بقیه وظایف خود عمل کند زیرا محیط بان به صورت شبانه روزی بیشتر درگیر شکارچیان متخلف هستند و افرادی که هیچ نوع ممنوعیتی را رعایت نمی کنند.

حسن تقوی، هیئت علمی گروه زیست شناسی دانشگاه مازندران نیز بیان می کند: در حال حاضر اکوسیستم به سمتی پیش رفته است که اکثرا شاهد انقراض گونه های جانوری هستیم، حتی گونه هایی که بیان می شود در حال انقراض نیستند اگر دقیق بررسی شود می بینیم که بازهم تعداد آن ها به گونه ای نیست که شکار پیشنهاد شود.

وی افزود: با توجه به مطالعات بوم شناختی که اخیرا انجام گرفته است اصلا نباید شکار انجام گیرد، چراکه زیستگاه ها به طور کلی از میان رفته است و ما دیگر جانوری نداریم که زیستگاه آن دچار تغییر یا تخریب نشده باشد و پیشنهاد می شود تا مدتی شکار هرگونه جانوری منع شود.

تقوی با تأکید بر اینکه شکار حتی گونه هایی که به ظاهر در معرض خطر انقراض نیستند باید منع شود تا مطالعات جامع تری صورت پذیرد، ادامه داد: بعید است اکنون بتوانیم جانور یا پرنده ای را نام ببریم که در معرض خطر نباشد. اکثر پرندگان در حال انقراض قرار دارند و زیستگاه جانوران ساکن این منطقه همچون دیگر مناطق، اکثرا به خاطر ساخت و سازها، قطع درختان، بهره برداری از معادن و کوه ها تخریب شده است و ازاین رو تمام گونه ها آسیب پذیر شده اند.

به بیان این استاد دانشگاه، مدیریت شکار به صورت شکار جانوران پرورش داده شده مشکلی نخواهد داشت، اما در جامعه ما پرورش و سپس رهاسازی صورت نمی گیرد و شکار جانوران غیر پرورشی، جانورانی که به سختی با تغییرات بوم شناختی خود را وفق داده اند و توانسته اند نجات یابند امر خوب و توصیه شده ای نیست.

بی شک مسائل محیط زیست یکی از مهم ترین مسائل جامعه بشری در دوره  متأخر است و مسائل و مشکلاتی که ریشه درکنش انسان و فرایندهای حاکم بر زندگی اجتماعی وی دارند. وقتی انسان در استفاده از کارکرد و توانایی محیط زیست افراط کند، محیط زیست دچار مشکل می شود که یکی از آن ها همین مسئله شکار بی رویه و آسیب زیستگاه های جانوران و پرندگان است که منجر به انقراض یا خطر انقراض گونه های جانوری می شود. جانورانی که صدها نقش اکولوژیکی در محیط زیست دارند و نقش اساسی در تأمین تعادل حیات درروی کره زمین را بر عهده دارند.

آنچه تاکنون انجام شده است و به نتیجه دلخواه نرسیده، این است که تنها با اعمال بازدارنده و کنترل صرف نمی توان مانع شکار غیرمجاز و بی رویه شد. نهادهایی همچون سازمان محیط زیست با منابع مالی و انسانی ناکافی به تنهایی نمی تواند رافع این مشکل باشد.

در کنار تلاش این سازمان برای رفع این مسائل و آسیب ها، دعوت از مردم، آگاهی بخشی و آموزش حیوان دوستی به مردم و در نهایت مشارکت مدنی مردم می تواند راهگشا باشد. مردمی که تأثیر مثبت رفع این مسائل درنهایت به زندگی خود آن ها باز می گردد و ز جملهٔ شناخته شده ترین نمونه های انقراض یک گونه به وسیلهٔ شکار بی رویه، نابود شدن نسل ببر مازندران است.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
3 + 10 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1