نماینده سمن ها در شورای حمایت اجتماعی از کودکان کار و خیابان:

نگاه شورای شهر به کودکان کار و خیابان حمایتی نیست

13 آبان 1394 - 13:30 dsfr.ir/fv3am

نگاه شورای شهر به کودکان کار و خیابان حمایتی نیست
امین جلائی
کودک گل فروش در حال فروش گل به خودروهای عبوری

نماینده سمن ها در شورای حمایت اجتماعی از کودکان کار و خیابان گفت: متاسفانه هنوز نگاه ما به آسیب دیدگان اجتماعی نگاه ساماندهی است و به رغم حسن نیتی که برای ارائه خدمت به این افراد وجود دارد، هنوز اتفاق جدی در این حوزه رخ نداده است.

به گزارش ایلنا؛ محمد لطفی درباره ارزیابی عملکرد کمیته اجتماعی شورای شهر تهران با بیان اینکه شهر تهران به دلیل بافت و شرایط خاص خود آسیب های زیادی را در بر می گیرد، گفت: در این خصوص به جز چند جلسه ای که با ریاست خانم دانشور رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران با هدف خدمت رسانی و شکل دهی به وضعیت کودکان کار و خیابان برگزار شد، اتفاق دیگری نیفتاد.

وی با اشاره به جلسه برگزار شده در شورای شهر در راستای کمک رسانی به کودکان کار و خیابان، اظهار کرد: در این جلسه موضوع ایجاد بانک اطلاعاتی برای کودکان کار و خیابان مطرح شد تا از طریق این بانک بتوانند خدماتی را به این گروه از کودکان  ارائه دهند.

لطفی افزود: رویکرد این جلسه ساماندهی کودکان خیابانی بود و روش ایجاد بانک اطلاعاتی نیز به این صورت بود که سازمان های مردم نهاد به ازای هر نفری که به بانک اطلاعاتی معرفی می کنند، 60 هزار تومان دریافت کنند و سقف 10 هزار نفر را نیز برای این کار در نظر گرفته بودند. به این ترتیب رقمی معادل 600 میلیون تومان باید پرداخت می شد.

نماینده سمن ها با تاکید بر اینکه تعیین سقف (به عنوان مثال 10 هزار کودک) برای شناسایی کودکان نشان دهنده وجود نگاهی کمی از کودک است، بیان کرد: در چنین نگاهی موضوع کودک تبدیل به کمیت می شود؛ در حالی که افراد حاضر در ساختار قدرت به جای اینکه تعداد خاصی را شناسایی کنند باید ساختار را به گونه ای تنظیم کنند که تمامی کودکان آسیب دیده بتوانند وارد این ساختار شده و خدمات بگیرند، سپس توانمند شده و وارد چرخه عادی زندگی شوند.

وی خاطرنشان کرد: وقتی تنها تعداد خاصی از کودکان را در نظر می گیرید؛ مثل یک NGO رفتار می کنید که با توجه به درآمدها و حمایت های مالی که دارد به تعداد خاصی از افراد ارائه خدمت می کند.

این فعال حقوق کودک با بیان اینکه این کار نوعی شابلون زنی به آسیب اجتماعی است، افزود: به این معنا که با این کار بخشی از آسیب دیدگان را جدا می کنیم، یعنی کودکانی مشمول این طرح می شوند که شانس آن را داشته باشند تا توسط سمن ها به این بانک معرفی شوند. در حقیقت نوعی امتیازگرایی در این طرح وجود دارد تا حق گرایی.

لطفی با اشاره به وجود کودکان کار در تهران گفت: این سوال مطرح است؛ آیا حق کودکان است که آموزش ببینند، توانمند شوند و خود و خانواده هایشان زیر چتر حمایتی قرار بگیرند؟ اگر این حق است متعلق به همه کودکان است.

وی ادامه داد: ایراد دیگر آن است که چرا در این طرح تنها از سمن ها کمک می گیرند، در حالی که در کشور نهادهای متولی زیادی داریم به عنوان مثال می توان از سازمان ثبت احوال آمار کودکانی را که هفت سال پیش متولد شدند گرفت و از آموزش و پرورش نیز خواست که میزان ثبت نام کنندگان را مشخص کند و به این ترتیب تعداد کودکانی بازمانده از تحصیل که در بیشتر مواقع در جرگه کودکان کار قرار می گیرند، مشخص می شود.

نماینده سمن ها با تصریح براینکه کمیته اجتماعی شورای شهر به جای استفاده از مکانیزم های کلان و کشوری از سمن ها کمک می گیرد، اظهار کرد: این کار بدین لحاظ که سازمان های مردم نهاد را به مشارکت می طلبد؛ خوب است، اما اینکه کلیت ماجرا را به دست NGO ها دهند، نوعی مانور به نظر می رسد. به عبارت دیگر الان که مسئله کودکان کار به شدت مطرح است و گزارش دهی به کمیته حقوق کودک سازمان ملل جدی تر شده است، این شبهه ایجاد می شود که برخی می خواهند از چنین فضایی استفاده تبلیغاتی کنند.

لطفی با بیان اینکه طرح شورای شهر بر مبنای ساماندهی این کودکان است و نه حمایت اجتماعی از آنان، اضافه کرد: در این دیدگاه آنچه مورد نظر است؛ نوعی برخورد شکلی با مسئله است. این در حالی است که وقتی به آسیب دیدگان اجتماعی اعم از کودک خیابانی، فرد معتاد یا زن تن فروش کمک می کنیم باید آنها را به چرخه حمایتی ببریم، زیرا در غیر این صورت بعد از مدتی این افراد دوباره به چرخه آسیب وارد می شوند و این نتیجه برخورد شکلی با آسیب های اجتماعی است.

این حقوقدان با اشاره به اینکه در نظام حقوقی به دلیل ارتکاب جرم و شرایط مجرم پس از زندان توجهی نمی شود، تاکید کرد: در نظام حقوقی به محض ارتکاب جرم فرد دستگیر و مجازات می شود و پس از گذران دوران محکومیت وی را آزاد می کنند.

وی در ادامه این مطلب با تاکید براینکه  نظام حقوقی به پیشگیری از جرم و مراقبت های پس از زندان کاری ندارد، اضافه کرد: متاسفانه نظام حمایت اجتماعی ما نیز چنین است، یعنی فرد را از خیابان جمع آوری، مبلمان شهری را درست می کنند، اما پس از مدتی فرد دوباره به خیابان و به چرخه آسیب بازمی گردد.

لطفی خاطرنشان کرد: این ایراد در ساختار ما وجود دارد و مربوط به یک نهاد خاص نیست. متاسفانه هنوز نگاه ما به آسیب دیدگان اجتماعی نگاه ساماندهی است و به رغم حسن نیتی که برای ارائه خدمت به این افراد وجود دارد، هنوز اتفاق جدی در این حوزه رخ نداده است لذا این موضوع باید از اساس تغییر کند.

این فعال حقوق کودک با بیان اینکه شورای شهر وظیفه نظارتی دارد و نه وظیفه اجرایی تصریح کرد: اگر نگاه ساماندهی در سیاست گذاری شورای شهر اصلاح نشود، نتیجه آن طرحی مانند طرح پرتو می شود که نه کارشناسی شده است و نه با شرایط واقعی کودکان کار انطباق دارد.

نماینده سمن ها با تشکر از اینکه شورای شهر در مسیر کمک به آسیب دیدگان فعالیت می کند و شهرداری هم اقداماتی را در این راستا انجام داده است، اظهار کرد: از نهادهای اجرایی و سیاست گذاری این توقع وجود دارد که اقدامات خود را به صورت کارشناسانه انجام دهند. زیرا بعضی وقت ها به نظر می آید سیاست گذاران به نهادهای سیاست گذاری همچون نهادهایی خیریه ای نگاه می کنند مانند آنکه شورای شهر یا شهرداری یک NGO است و اگر این نگاه تغییر نکند؛ همچنان بر مدار خویش خواهیم چرخید.

لطفی در پایان تاکید کرد: برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید اقدامات کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت به صورت همزمان کلید بخورند.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1 + 3 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1