اصفهان، خواهر ناتنی فلورانس

6 اکتبر 2018 - 10:00 dsfr.ir/mp6ul

اصفهان، خواهر ناتنی فلورانس
amirtravel.ir
خواهرخواندگی اصفهان و فلورانس

بیست سال از روزی از که عقد خواهر خواندگی بین اصفهانِ ایران و فلورانسِ ایتالیا خوانده شد، گذشت و امروز در این بیست سالگی حرف هایی زده شد از آنچه می توانست تاکنون انجام شود و نشد یا اگر هم شده به گونه ای دیگر بوده است.

بیستمین سال خواهرخواندگی اصفهان و فلورانس در اتاق ایتالیایی موسسه فرهنگی رویش مهر، با سخنرانی علیرضا جعفری زند و محمد حسین ریاحی و با حضور مهدی مقدری سخنگوی شورای اسلامی شهر اصفهان جشن گرفته شد.

مجری این برنامه در ابتدا به معرفی شهر فلورانس ایتالیا و توضیح خواهرخواندگی شهرها پرداخت.

به گفته جوشش، پیشینه خواهرخواندگی کشورها به جنگ جهانی اول برمی گردد و شهرهایی از دو کشور انگلستان و فرانسه اولین بار چنین پیمانی را با یکدیگر ایجاد کردند و بعد از آن تعداد بسیاری از شهرهای اروپایی خواهرخوانده شدند و در سال 1956 آمریکا تصمیم به گسترش چنین رابطه ای تا حد بین قاره ای گرفته شد.

مسئول اتاق ایتالیایی موسسه رویش مهر، تشابهات تاریخی، علمی و دانشگاهی، بندری و دیگر وجوه متشابه را از دلایل قرار چنین پیوندهایی بین شهرها با هدف اتحاد و نزدیکی شهرهای متشابه، همبستگی و دوستی شهروندان و افزایش مراودات فرهنگی، هنری، علمی، اقتصادی و بحث مهم گردشگری عنوان کرد.

وی استفاده از تجارب توسعه شهری را یکی دیگر از اهداف پیوند خواهرخواندگی قلمداد کرد و در خصوص نحوه برقراری چنین پیوندی گفت: به محض تصمیم گیری در خصوص این پیوند، شهرداران دو شهر، با امضاء قراردادی، توسعه متقابل را به شهرهای خود راه می دهند.

جوشش، فرایبورگ و کوالالامپور را از دیگر خواهرخواندگان اصفهان معرفی کرد که دو خیابان اصفهان، به موجب این پیمان، چنین نام گرفته اند.

مسئول اتاق ایتالیایی موسسه رویش مهر، پیمان خواهرخواندگی اصفهان و فلورانس ایتالیا را در حد قراردادی مکتوب و صرفاً «برروی کاغذ» توصیف کرد و ابراز امیدواری کرد که تا پس از گذر بیست سال از این پیمان، در مرحله اول، شهروندان اصفهانی با این مبحث آشنا و در گام های بعد، با شناخت زیرساخت های موجود، طالب صورت گیری مراودات بین دو شهر شوند، تا آنجا که به دور از مداخلات سیاسی، روابط چهره به چهره و مردمی بین دو کشور آغاز شود.

«محمدحسین ریاحی»، با اشاره به پیشینه تاریخ و فرهنگ ملل، بعضی ملت ها را دارای نقش عمده ای در فرهنگ سازی دانست، از جمله اصفهان در ایران و ایتالیا یا روم سابق در یونان باستان، که مشابهت های قابل توجهی در خصوص ایجاد تفکرات، تحولات و تأملات در سال های بعد از میلاد مسیح داشته اند.

این استاد دانشگاه، داوینچی و چهره های مطرح دیگر جهانی برخاسته از ایتالیا را که تأثیرگذار در انقلاب فکری اروپا بوده اند، همپای دانشمندان و هنرمندانی در ایران خواند که تغییراتی مشابه را ایجاد کرده اند، همچنین طراحی ها و معماری هایی که بین این دو کشور با الگوبرداری از یکدیگر به وجود آمده اند، هم چون تأثیر گنبد سلطانیه بر کشورهای خارج از مرزهای ایران، در اروپا.

وی یکی از اتفاقات مشهور ایتالیا را، اشاعه تفکر مسیحیت در جهان دانست و گفت که در این راه، اندیشمندان این کشور، از تفکرات شرقی و ایرانی نظیر ابن سینا و فارابی بهره جسته اند.

ریاحی یکی از ویژگی های مهم ایتالیایی ها را ارتباط با ادبیات فارسی دانست و در توضیح این ادعا به تحقیقات صورت گرفته در مورد حکیم بزرگ و احیاکننده زبان فارسی، ابوالقاسم فروسی اشاره کرد که منجر به نام گذاری میدانی در روم، پایتخت ایتالیا، به نام این حکیم ایرانی شده است.

نویسنده و ادیب ایرانی، توصیفات به جا مانده از نویسندگان ایتالیایی در زمان صفویان و قاجاریان را نشات گرفته از طبیعت و فضای ایران دانست و افزود: بنا براین آثار به جای مانده، اروپاییان به حفظ ارتباط با ایران در این دوران علاقه مند بوده اند.

وی در ادامه سخنانش با بیان روایاتی مستشرقین و اروپاییان را مشتاق به حفظ مراودات فرهنگی با ایران و به ویژه اصفهان دانست. از جمله این روایات، داستان حمله ساکنین جلفای اصفهان به گروهی از اروپاییان، که امام جمعه اصفهان، محمدحسین خاتون آبادی، باعث نجات گروه اروپایی می شود و بعد از این حادثه پاپیوس نهم، هدایا و مدال هایی را برای خاتون آبادی می فرستد و میرزامسکین شاعر هم، اشعاری را در این باره می سراید.

ریاحی، معماری را هم یکی دیگر از انگیزه های ارتباط اروپاییان با ایران می داند و می گوید: چیزی که در دنیای امروز می توان به آن دست یافت، زبان فرهنگی است که حربه ای بسیار ارزشمند، مؤثر و مناسبی در تفاهم، ارتباطات و پیشرفت های جامعه بشری خواهد بود و در این خصوص بحث ایران و ایتالیا از معقولات قابل بررسی و مهم است.

علیرضا جعفری زند، سخنانش را با تمجید از هنر ایتالیا آغاز کرد و گفت: برای دعوت من به سخنرانی ها، همه فکر می کنند که من به عنوان یک ایرانشناس یا باستان شناس دعوت می شوم و همه جا سرم را بالا می گیرم تا به خودم ببالم به عنوان یک ایرانی اما من سر تعظیم فرود می آورم در مقابل ایتالیا و هنر ایتالیا و اگر هنر دنیا ده قسمت باشد، حداقل شش قسمت آن مربوط به این کشور، ایتالیا است.

این باستان شناس، اصفهان را کشوری زیبا قلمداد کرد که اما این زیبایی را مدیون، میدان نقش جهان، پل ها و مسجد جامع دانست و از مخاطبان خود پرسید، آیا اثری در اصفهان هست که تفکر و انگیزه هنری لازم برای خلق آثار جدید را به وجود آورد؟

وی با زبان انتقاد، جامعه ایران را در راه تلاش برای ساخت تاریخ زیبا و یکنواخت ناموفق خواند و با تشبیه اصفهان به ناخواهری خواهرخوانده هایش، که مندرس و بدون رسیدگی به شکل امروزی از گذشته باقی مانده، زمینه ساخت فلورانس و اصفهان را متفاوت عنوان کرد.

جعفری زند، ناتوانی در حفظ زاینده رود، در مقابل رودخانه جاری در شهر فلورانس را یکی از مصادیق کم کاری ها در رسیدگی به این ناخواهری، اصفهان دانست.

این ایرانشناس، نبود هدایت گر معمار و اندیشمندی که متناسب با نیازهای زمان، معماران و اندیشمندان دیگر را هدایت و حمایت همه جانبه کند را یکی از علل در جا ماندن هنر در این شهر مطرح کرد، این درحالی است که فلورانس شاهد خانواده های هنرپرور بسیاری در طول دوران بوده، خانواده هایی که حتی شاید مورد هجوم فاسدان حکومتی و سلطنتی و مذهبیون افراطی قرار گرفتند، اما زمانشان را صرف ایستادگی در حفظ و تولید ابنیه تاریخی و زیباسازی شهر کردند.

وی در انتهای صحبت هایش موزه داری تخصصی ایران و فلورانس را مورد مقایسه قرار داد و در صحبت هایش با مثال مراقبت از یک تابلو تاریخی در موزه ای در فلورانس که با قرار وقت قبلی و انتظار در صف متقاضیان قابل بازدید است به نوع مراقبت متفاوت از آثار تاریخی در این دو شهر اشاره کرد.

« دنیای سفر » این نوشته را از « ایسنا » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
2 + 4 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1