وقتی لبخند ظریف، یک فرانسوی را مصمم کرد

13 اردیبهشت 1396 - 17:00 dsfr.ir/q21aa

وقتی لبخند ظریف، یک فرانسوی را مصمم کرد
دیار میرزا
دکتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه

فقط لبخند دکتر ظریف زیبا نیست؛ ایرانی ها همه مانند ظریف خنده ای زیبا دارند.

"توریست فرانسوی"

کاخ گلستان یکی از اماکن پربیننده تاریخی پایتخت است که با ثبت آن در یونسکو، آوازه و شهرتی جهانی پیدا کرده است؛ کاخی که ساخت آن از زمان شاه تهماسب صفوی شروع و تا انقراض سلسله قاجاریه بر وسعت آن افزوده شد. رضاشاه علاقه ای به ماندن در کاخ گلستان و هرآنچه مربوط به قاجاریه بود، نداشت و به همین اعتبار کاخ مرمر را در کنار جاده پهلوی ساخته و در شمال تهران کاخ سعدآباد هم به کاخ های سلطنتی اضافه شد. محمدرضا شاه هم کاخ نیاوران را برای سکونت خود احداث کرد.

نعمت احمدی با این مقدمه در «شرق» نوشت: ساخت و سازهای رضاشاه در اطراف کاخ گلستان، از وسعت و ابهت این بنای ارزشمند کاست؛ کاخ دادگستری، بنای وزارت اقتصاد و دارایی، ساختمان رادیو و احداث بانک ملی شعبه بازار بر ویرانه های تکیه دولت، در نهایت به انزوای کاخ گلستان منجر شد. بعد از انقلاب تا مدتی بازدیدی از کاخ گلستان به عمل نمی آمد، به ویژه اینکه توریست های خارجی به هر علت علاقه ای به آمدن به ایران نداشتند.

نگارنده مدت هاست دانشجویان رشته تاریخ را به بازدید از کاخ گلستان و دیگر عمارت های تاریخی تهران تشویق می کنم و هر از گاهی به همراه دانشجویانم به بازدید از اماکن تاریخی می روم. بازدیدی که در مورخه 4/2/96 با حضور دانشجویان رشته تاریخ تدارک دیده بودم، از هر جهت با دیگر بازدیدهای سالانه فرق داشت. تفاوت امسال با دیگر سال ها در تعداد بازدیدکنندگان از کاخ گلستان بود. بخشی از بازدیدکنندگان ایرانیان هستند و عمدتا محصلان و دانشجویان علاقه مند اما بازدیدکنندگان دیگر، توریست های خارجی هستند.

جمعیت رو به رشد توریست های خارجی و ترکیب سنی آنان که بعد از امضای برجام و ایجاد فضای آرامش در کشور مرکز توجه خارجیان قرار گرفته است، باعث شده جمعیت توریست ها را امسال متفاوت از سال های دیگر ببینیم؛ تا جایی که در بازدید از برخی قسمت های کاخ، باید مدتی در نوبت متوقف می ماندیم. با راهنمای چندین گروه از توریست ها صحبت کردم و شاهد خوشحالی آنان از رونق کسب و کار خود و اینکه برنامه کاری آنان این روزها سکه است بودم. راهنمای توری که بیش از 15 سال است به این حرفه مشغول است، با تعجب از تعداد توریست هایی که به ایران می آیند، یاد می کرد و می گفت بیشتر هتل های تهران پر است و مانع اصلی پیش روی آژانس های مسافرتی، نبود هتل است که ماه ها جلوتر رزرو شده اند.

با ذوق می گفت: بعد از تصویب برجام کار ما رونق گرفت تا جایی که من از نوروز به این طرف کمتر توانسته ام در خانه باشم. تنها تهران نیست که توریست ها به آن علاقه دارند؛ کاشان، اصفهان، یزد و شیراز از دیگر مناطق مدنظر آنهاست. توریست ها اطلاعات کافی از جاذبه های توریستی ایران دارند، گلاب گیری کاشان و حتی قالی شویی مشهد اردهال، کلوت های شهداد کرمان و ماندن شبانه در کویر را بهتر از ما می شناسند.

راهنمای تور می گفت: توریست ها ایران را یکی از کشورهای امن می دانند و برخلاف تبلیغات رسانه هایی که از ناامنی ایران یاد می کنند، با بازدید از ایران، خودشان مبلغ کشورمان می شوند.

راهنمای تور می گفت: بعضی از افراد این گروهی که من راهنمایی آنان را بر عهده دارم، برای بار دوم و سوم است که به ایران می آیند و مابقی مقصد ایران را از تبلیغ دیگر دوستان خود که قبلا به ایران سفر کرده اند، انتخاب کرده اند. همچنین ترکیب سنی توریست ها هم در حال تغییر است. تا قبل از امضای برجام، هرچند تعداد توریست ها کم بود اما همین تعداد هم افراد نسبتا سالخورده بودند. بعد از امضای برجام، ترکیب سنی هم به هم خورده و ملاحظه می کنید که تعداد میان سالان و جوانان بیشتر از توریست های مسن است.

یکی از توریست های فرانسوی می گفت: ایران را دوست دارم و سال ها شوق دیدن ایران را داشتم. هر وقت در خیابان شانزه لیزه نگاهم به علامت هواپیمایی ایران که در بهترین نقطه خیابان شانزه لیزه خودنمایی می کند، می افتاد، آرزو می کردم روزی مسافر ایران باشم. وقتی در موزه لوور به قسمت آثار باستانی ایران می رفتم، همه آرزویم این بود که این آثار را در تخت جمشید و دیگر مناطق ببینم اما ترسی که از تبلیغات به ذهنم متبادر می شد، مانعی در این راه بود تا اینکه لبخندهای آقای دکتر ظریف وقت امضای برجام، من و دوستانم را مصمم کرد توجهی به تبلیغات مسموم رسانه ها نکنیم. وقتی موضوع سفر به ایران را با خانواده ام در میان گذاشتم، هرچند مانند قبل از امضای برجام مخالفت نشد اما پرسش این بود چرا ایران؟ زمانی که وارد فرودگاه امام شدیم، در مسیر حرکت به طرف هتل تهران را دیدم، باورم نمی شد؛ شهری زنده و سرحال، مردمی خوش برخورد و میهمان دوست. از هتل به خانواده ام زنگ زدم و تصاویری از تهران را از فراز هتلم برای خانواده به نمایش گذاشتم. آنها هم مانند من خوشحال بودند. امروز چهارمین روز سکونتم در تهران است. انگار سال هاست مردم این شهر را می شناسم. در پاریس احساس ناامنی می کنم. خانه من نزدیک نشریه فکاهی معروفی است که تروریست ها اعضای تحریریه این نشریه را به رگبار بستند. فراموش نمی کنم چه چیزی مردم را به وحشت انداخته بود. به فوتبال علاقه دارم و در استادیوم بودم که بیرون استادیوم تیراندازی شد و ده ها نفر از هم وطنانم کشته شدند. هنوز وحشت آن شب را با همه وجود حس می کنم اما در تهران برعکس با همه وجود احساس امنیت می کنم. فردا عازم اصفهان هستیم و برنامه سفر به شهداد کرمان و دیدن کلوت ها را در برنامه داریم.

وقتی متوجه شد کرمانی هستم، با خوشحالی سوالات خود را از طریق راهنمای تور از من می پرسید. وقت خداحافظی جمله ای گفت که ماندنی است؛ او گفت: فقط لبخند دکتر ظریف زیبا نیست؛ ایرانی ها همه مانند ظریف خنده ای زیبا دارند.

برداشت راهنمای تور که فرانسوی می دانست، این بود که وقتی دکتر حسن روحانی سکان اداره کشور را بر عهده گرفت، ایران با شش قطع نامه شورای امنیت ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد و با اجماع همه اعضای شورای امنیت حتی روسیه و چین رو به رو بود. تبلیغ می کردند که ایران یکی از کشورهای ناامن جهان است. با تأسف همه گزینه ها با تجویز شورای امنیت سازمان ملل و تصریح ماده 42 منشور روی میز بود.

بی انصافی است که این همه مزایا را نادیده بگیریم. همین کاخ گلستان و سیل جمعیت توریست خارجی از شرق و غرب، از شمال و جنوب، سند گویا و زنده ای است که دکتر حسن روحانی موفق بوده و توانسته با انتخاب مشی اعتدالی و تشکیل دولت امید، علاوه بر موفقیت در حوزه های سیاسی و اقتصادی، در بخش فرهنگی و گردشگری نیز گام های قابل قبولی بردارد و توریست های خارجی را هم امیدوار به بازدید از ایران کند.

کافی است سری به کاخ گلستان بزنید و صف توریست های خارجی که با خرید بلیت 80 هزار تومانی در نوبت ایستاده اند را ملاحظه کنید. دولتی که وارث هشت سال سوءمدیریت دولت سابق بود، دولتی که ارثیه شوم شش قطع نامه از شدیدترین قطع نامه های تحریمی شورای امنیت را صاحب شده بود و باید یا خود را مهیای پذیرش برنامه نفت در مقابل نان و دارو می کرد که سرنوشت شوم عراق بعد از حمله به کویت را انتظار می کشید توانست در مدت کمی فضا را بهبود ببخشد. روحانی با حفظ شأن و عظمت کشور، بهترین و دلسوزترین فرزندان ایران را پشت میز مذاکرات نفس گیر فرستاد. یک طرف میز، ایران و روبه رو شش کشور قدرتمند جهان به همراه نماینده سازمان ملل و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که با تکیه بر قطع نامه های فصل هفتمی منشور ملل، دلیلی برای امتیازدادن به ایران نداشتند و به قصد برد بیشتر، روزها و هفته ها آماده صحبت بودند. این طرف میز تنها تدبیر و فن سالاری دکتر ظریف و تیم همراهش نبود، بلکه پشتوانه امید 80 میلیون جمعیت را در مذاکرات همراه داشتند و با صدای بلند به تیم روبه رو گفتند «هیچ گاه یک ایرانی را تهدید نكنید»، سرانجام آنچه که می خواستیم حاصل شد.

این را این روزها می توان از اطلاعات هتل ها و تردد در اماکن تاریخی همانند کاخ گلستان و صف تبدیل دلار به ریال در صرافی های خیابان فردوسی تهران و دیگر صرافی ها دید. باید این شور و شوق را ارج بگذاریم. باید روز 29 اردیبهشت با تکرار رأی سال 92 به خواسته دلسوزان کشور پاسخ دهیم. ما ملتی هوشیار و آگاه هستیم. باید به ندای روح آسمانی آیت الله هاشمی پاسخ داد که دلسوزانه تداوم دولت دکتر حسن روحانی را برای نوبت دوم از مردم در پای صندوق های رأی خواستار بود تا امیدی که بعد از هشت سال بیم و ترس از آسمان کشورمان دور شده بود، با انتخاب دوباره حسن روحانی تداوم یابد.

کافی است سری به کاخ گلستان و سایر بناهای تاریخی و توریستی در شیراز، اصفهان، یزد، همدان و شهرهای جنوبی بزنید و اثرات برجام را از ترافیک رفت و آمد توریست ها به عینه ببینید؛ حضوری که صدها کسب و کار و شغل را بدون نیاز به نفت تضمین می کند.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
11 + 4 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1