گیوه هایی که به طلا تبدیل می شوند

9 اردیبهشت 1396 - 09:40 dsfr.ir/gv7kk

گیوه هایی که به طلا تبدیل می شوند
تسنیم نیوز
گیوه بافی مهم ترین هنر زنان روستای میوان کرمانشاه

قالیبافی، صنایع دستی اصلی روستای «میوان» #کرمانشاه بوده که به مرور زمان، #گیوه بافی جای آن را گرفته است.

طلاهایش را نشان داد و گفت: بافتن گیوه کار سخت و زمان بری است، گردن و چشم های مان درد می گیرد، اما از بی کاری بهتر و سرگرمی خوبی است. با پولی که تا کنون از این کار به دست آورده ام، کلی طلا خریده ام.

تعداد خانواده های ساکن در روستای «میوان» کرمانشاه در تابلوی ورودی به آن، 32 خانوار نوشته شده، اما به گفته اهالی، این روستا 35 خانوار دارد. قالیبافی، صنایع دستی اصلی در «میوان» بوده که به مرور زمان، گیوه بافی جای آن را گرفته است.

فرشته حسینی که خودش ساکن «میوان» است حدود 12 سال پیش، گیوه بافی را آموخت و 35 زن ساکن روستا را دور هم جمع کرد و بعد از گذراندن دوره های آموزش گیوه بافی، با تسهیلاتی که از آموزش و ترویج صنایع دستی کرمانشاه گرفت، یک تعاونی تشکیل داد. حالا زنان روستا بعد از انجام کارهای روزانه دور هم جمع می شوند و حدود چهار ساعت در روز گیوه یا به زبان خودشان «کلاش» می بافند.

فرشته حسینی - مدیر تعاونی گیوه بافی روستای میوان - درباره کارش به خبرنگار ایسنا گفت: اولین گیوه ای را که بافتم، 1500 تومان فروختم و حالا قیمت هر جفت گیوه ای که خودم می بافم، به 2000 هزار تومان رسیده است.

او با بیان این که کوچک ترین بافنده 14 ساله است و بزرگ ترین آن ها 70 سال سن دارد، ادامه داد: با 60 بافنده کار می کنم که 30 نفر به طور مستقیم در روستا فعالیت می کنند و 30 نفر دیگر نیز ساکن شهر و روستاهای اطراف هستند که به صورت غیرمستقیم با آن ها کار می کنم. قیمت گیوه ها نیز با توجه به کارهایی که هر بافنده ارائه می دهد، متفاوت است. برای مثال، قیمت گیوه ها از 20 هزار تومان شروع می شود و به 32 هزار تومان هم می رسد.

این بافنده اظهار کرد: کف گیوه ها را مردان، در جای دیگری تولید می کنند. قیمت گیوه ها متفاوت است و به جنس کف و بافت روی آن بستگی دارد. مثلا کف برخی گیوه ها از جنس پارچه کوبیده و فشرده شده و برخی دیگر از چرم است که قیمت آن از 30 تا 150 هزار تومان است. بافت روی گیوه ها هم به درشتی یا ریزی آن بستگی دارد.

حسینی درباره این که آیا برای تهیه مواد اولیه مشکلی دارند؟ پاسخ داد: ما برای تهیه مواد اولیه مشکلی نداریم و نخ لازم برای این کار را از کارخانه های تبریز تهیه و کف آن را هم از روستاهای کامیاران خریداری می کنیم.

مدیر تعاونی گیوه بافی روستای میوان گفت: من، کف گیوه ها و نخ آن را بین اعضای تعاونی توزیع و بعد از یک هفته، محصول نهایی را جمع آوری و برای فروش عرضه می کنم. اهالی روستا در یک هفته حدود 30 جفت گیوه تولید می کنند. قیمت متوسط هر گیوه از 80 هزار تومان شروع می شود و تا 300 هزار تومان هم ادامه دارد و تفاوت قیمت ها به کف گیوه ها بستگی دارد.

او با اشاره به این که در فروش گیوه و بازاریابی آن ضعف و مشکل داریم، اظهار کرد: گیوه ها را در کامیاران، کردستان و جوان رود عرضه می کنیم و قرار است راه صادرات ما به ترکیه و عراق هم باز شود. در حال حاضر بیشترین سود حاصل از این کار را واسطه ها و دلال ها می برند. قرار است با مساعدت های آقای شریفی - مسوول میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پاوه - غرفه ای در روانسر بگیریم تا بتوانیم محصولات مان را به طور مستقیم عرضه کنیم. دلال ها گیوه ها را به قیمت 90 هزار تومان از ما می خرند و خودشان آن ها را تا 200 هزار تومان می فروشند. در حالی که گاهی هر جفت گیوه را خودم به صورت تک فروشی تا 150 یا 200 هزار تومان هم فروخته ام.

حسینی درباره نحوه بافتن گیوه توضیح داد: ردیفی را که از کف گیوه شروع به بافتن می شود، بِن پک می گوییم، دور گیوه را باید پنج رج ببافیم، سپس به پاشنه می رسیم که باید بافت آن شش رج باشد. ساراچِن نیز باید بین 58 تا 60 رج، دَم گر حدود 12 رج و کوتاه گر 6 رج باشد تا به روی گیوه برسیم. زمانی که تکمیل شد آن را قالب می زنیم و سپس عرضه می کنیم.

مدیر تعاونی گیوه بافی روستای میوان درباره خاصیت گیوه نیز اظهار کرد: چون جنس گیوه از نخ ابریشم و چرم است، به عبارتی عرق گیر هست و اگر در تابستان سه روز هم پا در کفش بماند، بو نمی گیرد.

او همچنین طرح جدیدی از گیوه را برای اولین بار بافته تا بتواند در این پاپوش، نوآوری ایجاد کند و آن را به سلیقه نسل جدید نزدیک تر کند.

روشنک قادری نیا، کوچک ترین عضو این تعاونی و متولد سال 1372 است. او حدود شش سال است که گیوه می بافد و از این کار احساس رضایت می کند.

وی در این باره گفت: تا جایی که بتوانم این کار را ادامه می دهم، زیرا سرگرمی خوبی است. قرار است روش بافت گیوه زنانه را هم یاد بگیریم و این کار هم شروع کنیم.

همچنین یکی دیگر از زنان گیوه باف درباره این که بیمه دارد یا خیر؟ توضیح داد: گفته اند حق بیمه را باید خودمان پرداخت کنیم تا بتوانند ما را تحت پوشش بیمه روستایی قرار دهند. با آن که چشم، گردن و دست ما در این کار، مستقیم در ارتباط و در معرض آسیب است، اما قیمت هر جفت گیوه برای ما که بافنده هستیم، خیلی کم است و سود بیشتر را واسطه ها می برند.

مسوول میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پاوه نیز با بیان این که شهر نودشه در استان کرمانشاه به عنوان شهر ملی گیوه معرفی شده است، بیان کرد: گیوه یکی از معدود صنایع دستی است که هنوز مورد تهدید واردات خارجی قرار نگرفته است. گیوه تنها کفشی است که تا به تا ندارد، یعنی می توان از هر لنگه آن برای پوشیدن پای چپ و راست استفاده کرد. با توجه به جغرافیا و کوهستانی بودن منطقه کرمانشاه، افراد برای محافظت پای خود از گیوه استفاده می کنند.

هادی شریفی افزود: بیشتر گیوه های تولیدی در کرمانشاه به عراق صادر می شوند. در سال های 94 و 95 بیش از 40 میلیون دلار ارزش صادرات گیوه در شهرستان پاوه بود. در کنار روستای میوان، روستاها و شهرهای دیگری هم هستند که سالانه حدود 60 هزار جفت گیوه تولید می کنند.

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
15 + 4 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1