جایگاه نظام های عرضه و فروش در توسعه صنایع دستی

19 فروردین 1396 - 16:30 dsfr.ir/m50b7

جایگاه نظام های عرضه و فروش در توسعه صنایع دستی
نامشخص
نمایشگاه صنایع دستی

یکی از نظام های عرضه و فروش شناخته شده در عرصه صنایع دستی، بازارچه های فروش نوروزی هستند که در ایام تعطیلات نوروز برپا می شوند.

هنگامی که یک اثر صنایع دستی خلق می شود، از جمله دغدغه های مهم خالق آن، بحث عرضه و فروش اثر است. از آنجا که تولیدات هنری و فرهنگی نظیر صنایع دستی به لحاظ ماهوی با دیگر کالاهای اقتصادی متفاوتند، به ساز و کار اختصاصی برای نیل به این هدف احتیاج دارند. در عالم هنر به تناسب رشته های مختلف هنری نظیر هنرهای تجسمی و نمایشی نظام های عرضه و فروش ویژه ای وجود دارد که به کمک آنها آثار هنری پس از خلق، به فروش می رسند. به عبارت دیگر طی این فرآیندها اثر از هنرمند به مخاطب عرضه شده و به او فروخته می شود.

بر همین مبنا، تولیدات صنایع دستی و هنرهای سنتی نیز برای حضور در چرخه اقتصادی، به چنین نظام هایی نیاز دارند تا بازار مالی آنها رشد یابد و به مرور توسعه پیدا کند و ظرفیت های اقتصادی و اشتغال زایی آنها از حالت بالقوه به فعلیت درآید. به عبارت بهتر وجود چنین ساز و کارهایی در جامعه موجب خواهد شد موقعیت هنرمندان صنایع دستی در ساختار اقتصادی کشور دارای مختصات معین و مشخصی شود و در نتیجه در روندهای توسعه جایگاه آنها هم قابل ارزیابی باشد و هم بهتر بتوان در زمینه برنامه ریزی برای آن اقدامات موثرتری صورت داد. حال باید گفت در ایران از آنجا که رشته های صنایع دستی و تولیدات آن از تنوع و گستردگی چشمگیری برخوردار است، نظام های عرضه و فروش با پیچیدگی هایی مواجه است و باید با توجه به این ویژگی و ظرفیت، سازوکارهای متناسبی طراحی و اجرا شود.

این ساختارها هم می تواند به کمک هنرمندان شکل گیرد و هم به کمک نهادها یا افراد متخصص این کار راه اندازی شود. اما آنچه از اهمیت بالایی برخوردار است، ضرورت وجود چنین ساختاری در جامعه است تا جایگاه صنایع دستی به عنوان یک محصول فرهنگی و با ارزش افزوده بالا به خوبی مشخص شود. از سوی دیگر باید افزود که نظام عرضه و فروش صنایع دستی با ایجاد یک ارتباط پویا میان تولیدکنندگان و مصرف کنندگان، یک تمرکز اثربخش برای رشد فروش در سطح کشور فراهم می آورد. همان گونه که پیش تر اشاره شد، در گستره جغرافیایی ایران پهناور، تولید صنایع دستی یک مولفه بارز و مشهود است و در هر منطقه می توان محصولات متنوعی مشاهده کرد. در نتیجه این تمرکز می تواند چرخه اقتصاد صنایع دستی را در مسیر صعود قرار دهد و بازار اقتصادی آن را رونق محسوسی ببخشد.

سازوکاری برای فروش

در ایران یکی از نظام های عرضه و فروش شناخته شده در عرصه صنایع دستی، بازارچه های فروش نوروزی هستند که در ایام تعطیلات نوروز در سراسر کشور برپا می شوند. این بازارچه ها که در نوع خود یک رویداد بزرگ فرهنگی هنری هم به شمار می روند، ساز و کاری اثربخش و مقطعی برای عرضه و فروش صنایع دستی به مخاطبان است؛ روندی که موجب می شود به صورت متمرکز و در سطحی وسیع محصولات صنایع دستی، به جامعه مخاطب عرضه شود و امکان موثری برای فروش آنها فراهم آید. آمارهای فروش این بازارچه ها در سال های اخیر و روند رشد فروش آنها بیانگر اثربخش بودن این ساز و کار بر بازار این محصولات است. بازارچه های فروش نوروزی همچنین به سبب ایجاد یک فضای تعاملی پویا موجب می شوند از یکسو تولیدکنندگان صنایع دستی با تقاضا و سلیقه روز آشنا شوند و در نتیجه متناسب با آن در کار خود تغییرات ایجاد کنند و این تعامل استمرار داشته باشد و از سوی دیگر شرایطی فراهم می آورد تا چرخه های فروش متناسب با شرایط هنرمندان دچار دگرگونی و تغییر شود.

بدیهی است که در نتیجه این وضعیت مقوله فروش در جریان این رویداد، سال به سال با افزایش و رشد همراه شود. البته باید اشاره کرد به تناسب نوع واسطه هایی که محصولات و پول را بین هنرمندان و مخاطبان مبادله می کنند، نظام های عرضه و فروش متفاوتی می تواند شکل بگیرد. مانند ساختارهای فروش الکترونیکی و اینترنتی صنایع دستی که در آنها این مبادلات در بستر فضای مجازی صورت می پذیرد. بدیهی است که به تناسب تنوع تولیدات صنایع دستی در ایران، نظام های عرضه و فروش متنوع دیگری هم باید شکل گیرد و ضروری است که متناسب با ظرفیت های بالای این هنر - صنعت اصیل کشور، نهادهای دولتی و خصوصی مختلف کشور که از امکانات حمایتی مختلفی برخوردارند، هم تسهیلگر این شرایط باشند و هم به شکل گیری و استمرار آن کمک کنند؛ مقوله ای که در صورت تحقق، می توان انتظار داشت کسب و کار در عرصه صنایع دستی با رونق محسوسی همراه شود و قابلیت های اقتصادی و اجتماعی آن در بطن جامعه شکوفا شود.

جاباما

دیدگاه شما

CAPTCHA
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
3 + 8 =
این سوال برای تشخیص اسپم نبودن می باشد.
1